Druk op "Enter" om naar de inhoud te gaan

Jij zwanger, zij niet meer: hoe ga je daarmee om?

Als je zwanger bent en iemand in je omgeving krijgt te maken met zwangerschapsverlies kan dat ook bij jou voor verdriet en dubbele gevoelens zorgen. Hoe ga je ermee om wanneer jouw bolle buik een zichtbare herinnering is aan iemands verse verdriet?

Tijdens mijn zwangerschap ging het mis bij haar

Ik was voor de tweede keer zwanger, net een week of veertien, toen een bekende vertelde dat haar schoondochter ongeveer even lang in verwachting was van een tweeling. We spraken geregeld over de voortgang, vergeleken de kwaaltjes en hadden het vaak over baby’s. Alles leek goed te gaan en ze was in de wolken.

Tot die ene dag. Ik las het verschrikkelijke nieuws via de mail. De zwangerschap was helaas voor de 24 weken geëindigd: het ene baby’tje overleed eerst, de ander niet veel later. Ze bleken niet levensvatbaar. Eenmaal thuis liet ik mijn tranen de vrije loop. Wat kan het leven cru en oneerlijk zijn! Ik had ook zo met de familie te doen, want dit verlies raakte iedereen. En omdat we ongeveer even ver zwanger waren, kwam het nog dichterbij. Het had mijn verhaal kunnen zijn.

Hoe ga je daar dan mee om?

Ik wilde op geen enkele manier hun verdriet naar me toe trekken, maar voelde me ook ongemakkelijk. Mijn baby was er immers nog en uitgerekend nu besloot mijn buik een enorme groeispurt te nemen. Ik was bang dat mijn aanwezigheid op het werk bovendien te confronterend zou zijn.

Uiteindelijk besloot ik het gesprek aan te gaan en eerlijk te vertellen wat mijn onzekerheden waren, hoe zeer ik met haar te doen had en om haar de ruimte te bieden haar gevoel uit te spreken. Ik gaf ook aan dat ik het zou begrijpen als ze (tijdelijk) moeite met mij zou hebben. Gelukkig was dat niet het geval en vond ze het prettig dat ik naar haar toe kwam. ‘We hebben gewoon pech gehad, daar kan jij niks aan doen,’ vond ze nuchter.

Wat kan je doen als een bekende te maken krijgt met zwangerschapsverlies (en jij zwanger bent)?

Geef ruimte aan je eigen gevoelens…

Lucht je hart thuis of bij iemand anders die je vertrouwt. Praat erover, zeker als de gebeurtenis je rotsvaste vertrouwen in je eigen zwangerschap aan het wankelen heeft gebracht of als het verdriet van de ander je simpelweg zo raakt dat je het echt moet verwerken. Ook al is het niet jouw verhaal, dat betekent niet dat het geen invloed heeft.

…maar maak het niet jouw probleem

Dat je meeleeft en dat het jou raakt, betekent niet dat de aandacht naar jou moet verschuiven. Probeer gepaste afstand te nemen en de ander te steunen (mits daar behoefte aan is).

Ga een persoonlijk gesprek aan

Hoe moeilijk dat ook is. Toon dat haar gevoelens er mogen zijn door te vertellen dat je het begrijpt als ze je nu even liever op afstand houdt. Erken het verdriet. En mocht de ander inderdaad tijdelijk moeite hebben, neem die afstand ook en laat de ander jou benaderen. Dat komt vanzelf weer.

Stuur een kaartje of brief

Dat mag natuurlijk altijd: stuur een kaart met daarop een tekst die regelrecht uit je hart komt.

Wat je niet moet doen?

Kom vooral niet met goedbedoelde adviezen en veeg de gevoelens van de ander niet weg maar erken ze.

Opmerkingen die het pijnlijkst worden ervaren:

  • De natuur heeft het zo bedoeld
  • Je kunt gelukkig zwanger worden
  • Je moet vooral doorgaan

Al deze opmerkingen vegen het gevoel van diegene met het verlies direct onder de tafel en zullen ervoor zorgen dat diegene met het verlies niet meer bij jou zijn of haar gevoel zal delen. Dat zou jammer zijn en kan voor een afstand zorgen tussen jullie.

Heb jij ooit tijdens de zwangerschap meegemaakt dat iemand anders te maken kreeg met een miskraam of latere vorm van zwangerschapsverlies? Hoe ging jij daarmee om?

Ook leuk om te lezen

Wees de eerste om reactie te geven

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids