Dit is waarom je een vakantiedagboek wil maken

Twee jaar geleden startte ik na wat halfslachtige pogingen met een nieuw vakantiedagboek. Een blijvertje dit keer. Eens in de zoveel tijd plak, teken en knip ik onze herinneringen bij elkaar en liggen er twee volle plakboeken in de kast. Hoe je ook een eigen vakantiedagboek maakt en wat je ervoor nodig hebt, maar ook waarom je dit wil maken? In dit artikel vertel ik je er alles over!

Vakantiedagboek: wat heb je nodig en hoe maak je het?

Wat heb je nodig voor een vakantiedagboek?

  • Plakboek
  • Fotosplitjes
  • Kleurpotloden
  • Zwarte fineliners
  • Stiften
  • Toegangskaartjes, bonnetjes, zakjes – wat je ook maar leuk vindt om erin te plakken
  • Foto’s
  • Stickers
  • Gekleurd papier
  • Pinterest

Hoe maak je een vakantiedagboek?

Het leuke van zo’n vakantiedagboek is dat je er je eigen invulling aan kunt geven. Heb je misschien geen tekentalent, maar maak je wel hele mooie foto’s? Dan houd je het vooral op beeldmateriaal. Vind je schrijven leuk? Dan is het juist mooi om er een verslagje bij te maken. En wat dacht je van tekeningen van de kinderen om het nog persoonlijker te maken? Of een eigen verhaaltje, als ze iets groter zijn.

In een plakboek met lege pagina’s kan je alles maken zoals je zelf wil en dat vind ik persoonlijk best prettig. Op Pinterest zoek ik soms naar doodles in een bepaald thema (herfst, zomer, vakantie, bioscoop, koekjes bakken – noem maar op) om de pagina’s op te vrolijken. Al met al krijg je zo een persoonlijk document van het hele gezin.

Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een gewoon dagboek met lijntjes of een bullet journal. Misschien ben je meer een schrijver dan dat je de behoefte hebt om van alles te tekenen, of vind je de enorme pagina’s van een plakboek onhandig. Kies vooral wat jij leuk vindt, dan is de kans groter dat je daadwerkelijk volhoudt.

Waarom wil je ook een vakantiedagboek?

Anders doe je nooit iets met die 10.303.409 foto’s op je telefoon

Even eerlijk, hoeveel vakantieboeken heb jij in de kast? Hier ging dat dus helemaal niet zoals ik het ooit voor ogen had. Ik heb er simpelweg geen tijd voor (of anders gezegd: ik gun me er geen tijd voor). Nu ik een vakantiedagboek maak, druk ik ze regelmatig af en plak ze in ons boek.

Klikkie abonnement

Wat mij enorm hielp was een (door mijzelf betaald, ik zeg het er voor de volledigheid maar bij) Klikkie abonnement. Maandelijks bestel je dan een stuk of 10-13 foto’s met een witte rand en die worden vervolgens binnen een paar dagen met de post geleverd. Het voordeel daarvan is dat je altijd redelijk bij bent met het afdrukken van je foto’s, vind ik. Ook dwingt het je om keuzes te maken. En heb ik eens meer foto’s dan mijn abonnement toelaat? Dan bestel ik gewoon een setje bij.

Kleine noot van kritiek: een Klikkie abonnement is per saldo best prijzig. Ik vind de foto’s erg leuk, met name de fotostrip, maar een stapeltje laten afdrukken bij Kruidvat of Hema is natuurlijk net zo fijn en een stuk gezelliger voor je portemonnee.

Je kinderen laten zien hoe leuk het allemaal was, die zomer van 2022

Soms kreeg ik weleens kritiek. Dan vonden de kinderen dat we zo weinig hadden gedaan de laatste tijd. Het enige wat ik op zo’n moment doe, is een vakantieboek pakken en ze laten zien wat we eigenlijk allemaal hebben ondernomen. Meer heb je niet nodig. Maar ook als je het hebt over een bepaalde vakantie of ze willen iets weten, dan is het leuk om samen te kijken naar het vakantiedagboek. En tot slot is het natuurlijk heerlijk om lekker nostalgisch terug te bladeren en te denken: ‘O ja, dat hebben we ook gedaan! Wat was het fijn toen.’

Het is leuk om te doen

Persoonlijk vind ik tekenen heerlijk om te doen, maar ik zou niet zo snel een schetsblok op tafel gooien om te gaan zitten krabbelen. In zo’n vakantiedagboek kan je alle creativiteit kwijt en dat werkt ontzettend ontspannend. Mijn hoofd wordt leeg, het boek raakt vol – echt een win-win, als je het mij vraagt. Het verbindt bovendien, omdat de kinderen regelmatig aanschuiven en met me mee kleuren. Ze mogen dan met mijn duurdere potloden kleuren of mijn speciale stiften pakken. Zeker als het buiten zonnig is en we samen aan de tuintafel gaan zitten, is dat echt een fijn gezinsmoment.

Kinderen ervaren wat het nut is van een dagboek

Wanneer je een dagboek bijhoudt, verwerk je prikkels. Dat geldt in het groot natuurlijk voor een persoonlijk dagboek waaraan je al je gedachten en zorgen toevertrouwt, maar in het klein net zo goed voor een vakantiedagboek. Wanneer je op een rijtje zet wat jullie allemaal hebben gedaan de afgelopen periode en waar je naartoe ging, help je de kinderen, onbewust, om alles in perspectief te plaatsen. En die techniek kunnen ze op andere momenten ook gebruiken.

Je creëert herinneringen en staat daar bewust bij stil

De zomers waarin je van alles onderneemt, lekker veel naar buiten gaat en nieuwe herinneringen maakt, zijn mooi. Maar hoe veel onthoud je daarvan? Vaak weet je nog vaag dat een bepaalde vakantie gezellig was, maar wat je precies deed? Het maken van een vakantiedagboek, op welke manier je dat ook doet, zorgt dat je wél een moment neemt om echt stil te staan bij jullie nieuwe herinneringen. Je legt ze vast, denkt erover na en kan nog eens nagenieten.

Hebben jullie een vakantiedagboek? Maak je elke vakantie een fotoboek van alle belevenissen? Of staat het op je to do lijst en kom je er meestal niet echt aan toe?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven