7 bijzondere uitdagingen met een bijna-slapende dreumes

Wanneer je kindje nog jong is, zijn er een paar elementen van groot belang en leer je het kleine (her)waarderen. Luxe is een volledige nacht doorslapen, ongestoord een maaltijd eten of weer eens samen op de bank ploffen voor die ene serie. De dutjes (en maximale nachtrust) zijn dan ook heilig. Dat levert in de praktijk echter weleens bijzondere uitdagingen op…

Uitdagingen als je dreumes bijna slaapt

Lamme arm

Heel vaak doe ik het niet meer, maar soms wieg ik Sean voor het slapen. Dan loop ik een rondje door de kamer en zing een slaapliedje voor hem. Op zich prima, maar hij is geen kleine baby meer die je even meeneemt. De flinke dreumes op je arm weegt meer en weegt meer, waardoor je na een tijdje rondloopt met een lamme arm.

Gekriebel

Laatst zat Sean heerlijk opgekruld tegen me aan. Zachtjes ademde hij in en uit… in mijn oor! Door het gekriebel voelde ik een giechel opkomen die ik nauwelijks kon onderdrukken. Het was intussen wel enorm schattig, maar ik wilde koste wat het kost voorkomen dat hij door mijn geschud zou wakker worden en heb hem toch maar een paar centimeter verschoven.

Het autostoeltje

Kinderen lijken het te ruiken. Hoe oud ze ook zijn, hoever je ook moet rijden – ze vallen bijna allemaal pas in slaap wanneer je de grenzen van je woonplaats passeert. Net wanneer ze eigenlijk dus beter zouden kunnen wakker blijven. Zo ook met onze dreumes. Of we nu naar turnen gaan (dichtbij) of een basketbalwedstrijd in een stad, twintig kilometer verderop, hij presteert het iedere keer om op onhandige momenten te gaan knikkebollen. Soms red ik het tot thuis door liedjes te gaan zingen, een andere keer blijf ik maar gewoon voor de deur staan of probeer hem toch over te hevelen naar zijn bed. Maar goed, we weten allemaal dat dat laatste mission impossible is, want ze worden wakker zodra je de gesp losklikt.

Die krakende plank bij de deur

Hij was me nooit zo opgevallen, die plank bij de deur. Inmiddels spring ik er als een jonge hinde met kousenvoetjes overheen – ook in het donker. Het is me namelijk iets te vaak gebeurd dat ik niet uitkeek, bovenop de plank stapte en Sean door het kraken rechtop in zijn bedje schoot. Kon ik weer van voorafaan beginnen.

Volle blaas

Heb je weleens bij een kindje gelegen tot hij sliep met een volle blaas? Dat je weet dat je op het moment dat hij echt wegdommelt, je niet als bovengenoemde hinde over de plank springt maar er als een dolle stier met samengeknepen benen overheen moet denderen om de wc nog te redden? Dat had ik een tijdje terug, en dan met blaasontsteking. Ik heb nog nooit zo hard liggen prevelen of ik alsjeblieft gespaard mocht blijven van een nierbekkenontsteking.

Andere kinderen

Even ter illustratie: alles loopt soepel. Je dreumes ligt heerlijk tegen je aan, je leest een boekje voor, geeft misschien nog een fles of de borst en volgt de rest van het slaapritueel. Geen vuiltje aan de lucht. Maar dan klopt je dochter van zeven op de deur. Roept je tiener je. Start iemand ergens een ruzie die net niet uitkomt. En voor je het weet is de gemoedelijke sfeer verdwenen in de Bermuda Driehoek van het gezin. Je weet wel… De plek waar de goede sfeer aan tafel, de helft van je sokkenvoorraad en flinke porties geduld ook liggen opgeslagen, naar het schijnt.

Een ongemakkelijke houding

Sinds we een vloerbed hebben, kruip ik weleens naast Sean. Ik merk dat hij dan sneller in slaap valt en het is ook weleens makkelijk. Alleen kom je onvermijdelijk regelmatig op een punt waarbij je in een onhandige houding ligt: je arm onder zijn hoofdje, met één been onder je (die begint te slapen) of iets anders ongemakkelijks. Je moet je vroegere Mikado-skills weer opduiken om er onderuit te komen en je dreumes niet alsnog wakker te maken.

Wat zijn jullie uitdagingen?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

©Pixel-Shot – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven