Column | Waarom hebben we het toch (te) druk?

‘Druk’ is het nieuwe ‘goed’ geworden, als iemand vraagt hoe het gaat. En zo voelt het ook. Als je kinderen krijgt, verandert er gewoon veel. We runnen een huishouden, hebben kinderen (met honderdduizend clubjes en sociale verplichtingen), werken, willen een sociaal leven onderhouden en, waar van toepassing, onze relatie onderhouden. Het is nogal wat om al die ballen in de lucht te moeten houden, natuurlijk. En dan is er nog social media, waarop we met zijn allen beweren hoe we, ondanks die drukte, keihard #genieten en dat we ons #blessed voelen. We hollen allemaal zo hard, dat we bijna geen aandacht meer schenken aan hoe we ons écht voelen. De oppervlakte voert de boventoon.

Soms vraag ik me weleens af wat die drukte ons nu eigenlijk oplevert. Worden we hier nu allemaal gelukkig van?

Eigenlijk een retorische vraag natuurlijk. Nee. Ergens tussen het moederen, mijn meer dan fulltime baan. sportclubjes en gezinstijd, vind ik het misschien toch iets minder #blessed dan mijn Instagram account doet vermoeden. Vrienden en vriendinnen schieten er namelijk steeds makkelijker bij in. Een afspraak maken? Daar moet je eigenlijk de datumprikker voor uit de kast trekken: je wil toch even lekker uit eten, uitgebreid bijkletsen, misschien iets leuks doen… En dan nog bestaat de kans dat iemand op het allerlaatste moment niet meer kan.

Ik vind het soms jammer. Het zijn juist je vrienden, waarvan je sommigen al kent sinds de periode waarin je dingen deed die gelukkig niet op social media staan. Mensen die je zagen opgroeien, die weten hoe je was als puber of zelfs daarvoor, die je steunden door de stormen die het leven soms je kant opstuurt. Die weten hoe je bent en was zonder de kinderen. En als het goed is ook de mensen die je een energieboost geven op momenten dat je die extra goed kunt gebruiken. Die mensen schieten er het eerst bij in.

Waarom is ‘druk’ dan ook één van de eerste dingen die we zeggen als een ander informeert hoe het gaat? Zo bezien is drukte helemaal niet iets om trots op of blij mee te zijn, toch? Het is juist een teken dat je een stap terug zou mogen zetten om even, in alle rust, prioriteiten te stellen. Om de mensen die je liefde, energie en een domme grijns op je gezicht geven op nummer 1 te zetten en de rest daarna. Desnoods in combinatie: samen met de kinderen naar de ballenbak en daar, tussen het gekrijs, een poging doen tot bijkletsen. Je smart delen in plaats van opkroppen in je eentje.

Het doet me, voor de zoveelste keer, denken aan het boek Jagen, verzamelen, opvoeden waarin schrijfster Michaeleen Doucleff schrijft dat wij als mens helemaal niet bedoeld zijn om alles in ons eentje op te lossen. Dat juist die tribe of het dorp waarmee je je kind opvoedt zó belangrijk zijn. Door social media zijn we ons steeds meer gaan aanwennen plekken op te zoeken die Insta-waardig zijn, terwijl juist thuis – in alle chaos – de fijnste plek is om elkaar te zien. Genieten doe je uiteindelijk het beste zonder hashtags! En door die ochtend met een peuterpuber samen te delen, kan je er daarna weer tegenaan. Met veel minder drukte op je schouders.

Zeker met oog op de huidige drukke laatste weken van het schooljaar wil ik niet onderweg sneuvelen en zes weken lang moeten bijkomen. Ik besluit meteen om mezelf wat meer lucht te geven op het gebied van werk/verplichtingen en juist te gaan genieten van de sociale afspraken. Zodat als iemand me binnenkort vraagt hoe het gaat, ik niet gestrest antwoord met druk, maar glimlachend. ‘Lekker! Met jou?’

Merk jij ook dat je het soms lastig vind om tijd te blijven maken voor je vaste vriendinnen? Heb je nog handige tips over hoe jij dat aanpakt?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

Uitgelichte afbeelding ©PeopleImages.com – Yuri A – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Een gedachte over “Column | Waarom hebben we het toch (te) druk?”"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven