Relativeren: dit doen ze echt niet meer als ze zestien zijn

Dreumesen en peuters kunnen je soms echt tot twijfelen brengen: komt bepaald gedrag ooit nog goed? De welbekende fases kunnen namelijk behoorlijk intensief zijn en op hun dieptepunt je de wanhoop nabij laten zijn. Maar niet getreurd! Over het algemeen doen ze de volgende 13 dingen namelijk heus niet meer als ze zestien zijn.

Dit doen je kinderen echt niet meer wanneer ze zestien zijn

Om 6 uur ’s ochtends roepen dat ze wakker zijn

Uit ervaring kan ik vertellen dat de kans dat ze je op hun zestiende om 6 uur ’s ochtends vrijwillig komen wakker maken vrijwel uitgesloten is. Het is aannemelijker dat jij hun naam een uur later roept. En daarna nog veertig keer, omdat enige vorm van beweging voor twaalven best lastig blijkt te zijn in de puberteit.

Honderdduizend keer mamaaaaaa zeggen

Ook hier draaien de rollen zich vanzelf om. Doordat je zestienjarige kind vooral aan zijn telefoon vastgeplakt zit, ben jij straks degene die honderdduizend keer hun naam moet noemen. Verder zoeken ze je toch minder op tegen die tijd – tenzij ze iets van je nodig hebben.

Met stift op de muur kleuren

Althans, ik mag hopen dat je die fase – graffiti niet meegerekend – rond hun zestiende wel gehad hebt…

Op het vloerkleed plassen, omdat ze te veel werden afgeleid door hun spel

…en dat geldt ook voor deze. Als ze op het vloerkleed plassen, zullen ze waarschijnlijk iets te veel gedronken hebben. Zeker niet iets waarop je zit te wachten trouwens, maar het debacle dat zindelijkheidstraining heet heb je hopelijk tegen deze tijd al lang en breed achter de rug.

Het Zandkasteel kijken

Can I get an amen?

Als ik iets afschuwelijk vond toen de oudste nog klein was, dan was dat wel een marathon van Het Zandkasteel (zeker de geüpdatete versie). Dat geldt ook voor Masha en de beer of Ruby & Max. Afschuwelijk! Tien keer liever een cheesy romantische komedie met je tiener waarbij je vanaf de eerste scène al kan uittekenen hoe hij afloopt.

Bij je komen zitten terwijl je aan het plassen bent

Op het moment dat je nog geen kinderen hebt (die zelfstandig kunnen bewegen buiten de box), besef je niet hoe bijzonder het is om even rustig naar de wc te kunnen. Je neemt het voor lief. Met kleine kinderen is geen moment voor jezelf nog heilig – zeker niet als je even rustig wil plassen.

Hun boterham rustig opknabbelen terwijl je enorme haast hebt

De andere kant van het verhaal is dat je je op hun zestiende moet afvragen of ze hun brood überhaupt nog eten. Bovendien smeren ze het tegen die tijd allemaal zelf en hebben ze er vaak zelf ook iets meer belang bij om op te schieten. Of niet natuurlijk, maar dan laat je ze toch gemakkelijker alleen thuis.

Ruzie maken met hun broers en zussen om een stuk speelgoed

Reken je overigens niet te rijk, want de ruzies blijven wel, maar het onderwerp verandert. Tegen deze tijd draait het waarschijnlijk om games, kleding of sieraden. Of vriendjes, met een beetje pech. Weet niet wat beter is…

Alleen naar de speeltuin kunnen als jij meegaat

Omdat de bewegingsvrijheid en zelfstandigheid van een zestienjarige vele malen groter is. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat dat niet altijd een voordeel is. Bij die speeltuin had je in elk geval nog het overzicht en mocht je erbij betrokken zijn. Dat geldt voor mijn tiener toch een stukje minder.

Hun groenten uitspugen op tafel

Althans, dat hoop ik voor je!

Poepen en wachten tot jij het hebt schoongemaakt

Ondanks dat er echt fases zijn waar ik met enige weemoed afscheid van nam, is dit er geen. Want natuurlijk, de boel moet schoon en ik draai mijn hand er in principe niet voor om, maar een hobby is het niet. Ook niet na vier kinderen.

De complete wc-rol in het toilet gooien om te zien wat er dan gebeurt

Leuke ontdekking wel, als je heel nodig moet en eerst nog een halve rol wc-papier uit de pot moet vissen omdat je kinderen nieuwsgierig waren wat er dan gebeurt. Gelukkig haalt je zestienjarige dit in elk geval niet meer in zijn hoofd. Al experimenteren ze tegen die tijd mogelijk weer met andere dingen, waar je ook niet per se blij van wordt.

’s Nachts tussen jullie in kruipen

Hoewel peuters fysiek niet onder lijken te doen voor een puber (ze liggen altijd zodanig dat je zelf op het randje balanceert), moet je er toch niet aan denken als die lange, slungelige puber tussen jullie in ploft en zich een Patrick Zeesterhouding aanmeet?

Zijn er fases die jij lastig vindt (of vond)? Deel vooral jullie verhalen en reacties over de kinderen met ons!

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

Uitgelichte afbeelding ©Africa Studio – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven