Dit artikel verscheen eerder op Lotus Writings (2019)
Ouderschap bestaat voor mij persoonlijk vooral uit een aaneenschakeling van momenten waarbij ik terugkom op mijn eerdere mening. Zoals de beperking van het aantal uren schermtijd. Twee kinderen krijgen binnen een jaar tijd. Je kinderfeestje uitbesteden omdat je er zelf geen affiniteit mee hebt. En nu kan dus ook ‘je kind naar de opvang brengen terwijl je zelf thuis zit’ aan het rijtje worden toegevoegd.
Ik neem je even mee terug in de tijd om mijn vroegere mening te duiden. Mijn oudste dochter begon op een basisschool met continurooster en ging lange tijd ieder weekend naar haar vader. Daardoor miste ik de momenten samen. Dus toen we noodgedwongen wisselden van school, vond ik het een cadeautje als ze thuis kwam om te lunchen. Ouders die hun kind naar de overblijf of de kinderopvang lieten gaan terwijl ze zelf thuis waren, zag ik als een vorm van overbodige luxe.
Twee kinderen verder zat mijn middelste dochter net op de basisschool toen een goede kennis koos om haar zoontje naar de overblijf te laten gaan – terwijl zij, net als ik, ook thuis zat. Ze merkte dat het gedraaf van en naar school soms best onhandig was: net als ik heeft ze nog een dochter die volgend jaar naar school gaat en rond lunchtijd soms een dutje wilde doen. Vanaf het moment dat ze haar zoontje liet overblijven, ontstond er rust. Voor het eerst snapte ik haar en raakte ik nieuwsgierig.
Toen ik peilde bij mijn kleuter beweerde ze in eerste instantie vooral dat ze de rest van haar leven lekker bij mama zou willen blijven. Vanuit het niets veranderde dat: de overblijf leek haar wel leuk. Voor ik het wist had ze de juf al ingelicht over deze nieuwe stap, terwijl ik haar nog niet eens had ingeschreven. Inmiddels gaat ze een paar keer per week. En eerlijk? Ik vind het oprecht een verademing!
Ik hoef niet langer te haasten tussendoor, mijn dochter ervaart meer rust en ik heb extra tijd met mijn jongste kind. Ik heb de luxe om overdag iets te gaan doen wat meer tijd kost, zoals een dagje dierentuin of naar de Efteling. Ik hoef tussen de bedrijven door niemand meer op te haasten. Nog even genieten van die laatste maanden met zijn tweetjes. Zeker omdat ik heb besloten dat zij straks ook naar de overblijf zal gaan, vanaf groep 1. Want inmiddels zou ik het iedereen aanraden…
Hoe het nu gaat?
De kleine meisjes van toen zitten nu in groep 7 en 8. Waar de planning was om ze te laten overblijven tot groep 5, omdat ze dan zelf naar huis zouden kunnen komen, besloot de basisschool een paar jaar geleden om over te stappen op een continurooster. Spijt heb ik in elk geval nooit gehad van dat beetje extra tijd voor mezelf. Hoewel ik thuis zat, merkte ik dat het voor hen toch rustiger was om op één plek te kunnen blijven. En andersom gaf het mij de tijd om te werken aan mijn eigen bedrijf.
Zou ik het nu weer doen? Ja. Nu ik meer ruimte en rust heb, vind ik het weleens jammer dat ik ze nooit thuis heb voor de lunch. Met mijn oudste ging ik nog weleens naar een lunchroom of maakten we samen iets lekkers, zoals croissants, poffertjes of warme broodjes. Aan de andere kant is het leven met vier kinderen druk genoeg. Dus de momenten dat ze op school zitten, gebruik ik nu om op te laden of mijn huishouden te doen. En als ze een keertje wel thuis zijn? Dan maken we er gewoon een feestje van! In elk geval zal je mij niet meer horen over ouders die hun kinderen naar de opvang doen terwijl ze zelf thuis zijn 😉 Die les heb ik wel geleerd!
Gaan jouw kinderen naar de overblijf, komen ze thuis of hebben ze op school een continurooster?
Liefs, Merel
Schrijf je nu in voor de wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je me al op Instagram of Tiktok?
Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.
Uitgelichte afbeelding ©BearFotos – Shutterstock
