Press "Enter" to skip to content

Wat ze zeggen als je kinderen weinig in leeftijd schelen

Als je moeder wordt dan vindt de wereld iets van je. Je bent te jong, te oud, het lijkt wel of je twee baby’s draagt in plaats van één (of je ziet er echt helemaal niks van!), jullie zijn te kort samen of hè, hè, het werd weleens tijd… Nou ja, zo ook dus als je twee kinderen krijgt binnen anderhalf jaar tijd. Wij verzamelden de meest bijzondere opmerkingen voor je.

Opmerkingen die mensen maken bij een klein leeftijdsverschil

Poeh, ik ben blij dat ik jou niet ben!

Bijzonder blijft dat toch. Je ziet iemand in de supermarkt lopen met twee kleine kinderen, duidelijk zusjes, maar ook weer geen tweeling. En het eerste wat je dan zegt is dat je je eigen zegeningen telt, omdat jij er maar eentje in je kar hebt zitten. Waarom? Wat let je om gewoon je mond lekker te houden als je niks aardigs kan zeggen?

Lisa: ‘Ik stond net bij het fruit terwijl mijn zoontje van twee een poging ondernam om uit de kar te klimmen en mijn dochtertje eruit zag of ze ieder moment een keel kon opzetten. Heus, ik begrijp best dat een ander me dan niet benijdt. Maar deze moeder keek me lachend aan met een blik vol medelijden. Het zijn wel mijn kinderen! En dat het soms zwaar is, maakt me toch niet minder trots of blij met ze?’  

Tegen elkaar: je zou zeggen dat je best weet hoe het werkt na één kind, toch?

Als we allemaal precies wisten hoe het werkt om een kind te krijgen, dan zou iedereen binnen een maandje zwanger zijn en niemand meer ongepland of zelfs ongewenst in verwachting raken. Dus even eerlijk. Natuurlijk weten twee volwassenen ‘hoe het werkt’ en dat hij misschien raak kan schieten. Maar je kan toch niet oordelen over zogenaamde planning van een ander?

Wie weet heeft dit stel jarenlang in een IVF-traject gezeten voor nummer 1 en kwam nummer 2 er spontaan achteraan. Dan ben je misschien dolgelukkig en intens dankbaar dat het zo gebeurt. Wat maakt dat dan uit voor de rest van de wereld?

Ik vind eentje soms al veel

Mensen die twee kinderen krijgen binnen een jaar vinden eentje waarschijnlijk piece of cake en snappen niet dat jij het er al moeilijk mee hebt. Is het geoorloofd om dan ook maar hardop zeggen dat je je niet zo moet aanstellen? Nee toch?

Twee kinderen zo snel? Ik zou dat echt niet trekken

Tja… Ooit geprobeerd er eentje terug te duwen?

Zo, jullie hadden er zin in!

Zou het misschien jaloezie zijn? Dat degene die de opmerking maakt zelf al een halfjaar droog staat en nog altijd wacht tot de seksuele driften bij zijn of haar partner weer spontaan op gang komen? Of heb je dan gewoon letterlijk niks beters te zeggen en komt alleen dit er nog uit?

(Met verbaasd gezicht) Maar… Dat is gewoon (bijna) minder dan een jaar!

No shit Sherlock 😉

Nu gaat er toch zeker wel een knopie in?

Tuurlijk! Want als kersverse, verliefde ouders is dat het eerst dat je met anderen gaat bespreken: of je een sterilisatie wil…

Anouk: ‘Het is met stip de meest gestelde vraag die we kregen na de bevalling. Of we er nu niet meteen een knoopje in moesten leggen. Vaak gevolgd door de opmerking: “tenzij jullie een elftal willen haha!” Ik wist oprecht niet hoe ik moest reageren. Moest ik nu boos zijn of gewoon maar dom glimlachen? In de praktijk deed ik toch vaak dat laatste, maar de opmerking begon al snel te vervelen.’

Had me ook wel lekker makkelijk geleken, je kan gewoon in één moeite door

Nu is dat natuurlijk ook wel zo hoor. Je kan inderdaad in één moeite door. Maar niet alleen qua luiers en spullen. Net als bij een tweeling heb je ineens van alles twee stuks nodig. En bovendien mag je dubbelop:

  • Ontzwangeren
  • Genieten van slapeloze nachten
  • Dreumes-, peuter- en kleuterdriftbuien opvangen, als een soort ouderlijke boksbal die continu aanstaat

Lekker makkelijk misschien niet de beste omschrijving als je borstvoeding geeft aan je baby, je last hebt van bekkeninstabiliteit ná de bevalling en je dreumes trekt aan de andere kant van de kamer de planten uit de vensterbank. Het is vooral lekker uitdagend, dat eerste jaar. Al komt ook die chaos uiteindelijk gelukkig helemaal goed.

Ah joh, nu lijkt het zwaar, maar straks hebben ze elkaar!

En zo is het natuurlijk ook. Soms voel je je ontzettend wanhopig, maar eenmaal verder in het proces merk je dat de puzzelstukjes op hun plek vallen. Ze zoeken elkaar vaker op, knuffelen spontaan of bedenken hele verhalen met zijn tweetjes. En daar hebben je kinderen niemand anders bij nodig, alleen elkaar. Maakt die jaren vol geruzie om hetzelfde stukje speelgoed wel weer goed.

Ook leuk om te lezen

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids