Press "Enter" to skip to content

Ode aan de alleenstaande moeder: je doet het zo goed!

Als voormalig alleenstaande moeder weet ik hoe hard het soms werken is. En ook dat veel single ouders na de echtscheiding of verbroken relatie zonder morren doen wat ze vinden dat hoort. Daarom op de Internationale Dag van de Alleenstaande Ouder een ode aan alleenstaande moeders onder ons en een diepe, digitale buiging.

Ode aan alleenstaande moeders

Anderhalf jaar na de geboorte van mijn oudste dochter maakten haar vader en ik de keus om niet meer samen verder te gaan. Soms is de koek nu eenmaal echt op. We besloten de relatie te verbreken op een moment dat we nog op goede voet verder konden en dat leek ons meer waard.

Wat volgde waren jaren waarin ik me staande probeerde te houden. Waarin ik als jong meisje van net 24 jongleerde tussen het volgen van een universitaire studie (waar niemand kinderen had), het onderhouden van mijn sociale leven, maar vooral de zorg voor mijn kleine, prachtige meisje. Een meisje dat ik het leed van alleenstaand ouderschap had willen besparen. Inmiddels zijn we een heel fijn samengesteld gezin en een paar kinderen verder, maar ik vergeet nooit hoe ik me destijds voelde.

Daarom vandaag een ode aan alle single moeders op de wereld. Omdat jullie zo sterk zijn, doorzetters, liefdevol, soms een vader en moeder ineen en misschien regelmatig tegen jullie eigen grenzen aanlopen. Het is echt niet niets! En iedereen die er anders over denkt, moet het maar eens een halfjaartje proberen 😉

ode alleenstaande moeder

Bewondering voor het alleenstaand ouderschap

Jullie kunnen nooit ziek zijn

Hopelijk heb je een vangnet, ondanks het feit dat je alleen opvoedt. Maar dat betekent niet dat iedereen continu kan bijspringen. Je zal soms op je tandvlees lopen en doorgaan, terwijl je eigenlijk allang in bed had moeten liggen. Griepjes blijven langer hangen, bij gebrek aan een wederhelft die je naar bed stuurt en de boel overneemt. Maar je doet het wel!

Je moet voor de rest van je leven omgaan met je ex

Misschien heb je een hele schappelijke en leuke ex die je ondersteunt in jullie co-ouderschap. Maar veel alleenstaande moeders moeten op een minder gezellige manier omgaan met hun ex en lopen tegen een muur op van chauvinisme, misschien wel hun eigen verdriet en pijn en daar bovenop wellicht een nieuwe vriendin. Ga er maar aan staan. De man die je ooit zag als de liefde van je leven (of in elk geval iets in die richting) is nu de man waar je nooit meer bij wil zijn, waar je toch telkens mee wordt geconfronteerd. Die een andere manier van opvoeden hanteert dan jij zou willen. Ja, het is gedeeltelijk de keus die je (samen) maakte. Maar niet altijd makkelijk.

De vooroordelen zijn soms niet bepaald vriendelijk

Dat je dom bent. Naïef. Dat je meer had moeten geven in de relatie dan je nu hebt gedaan. De vooroordelen zijn niet altijd van de lucht als je alleenstaande moeder wordt. Er is maar één remedie voor: negeren en wachten tot karma hen anders leert.

Als jij omvalt, is er niemand die je op precies dat moment opvangt

Misschien ben je af en toe doodop. Of snak je naar een moment voor jezelf dat niet wordt onderbroken door honderd mama’s. Je bent een mens en soms wordt het je even te veel. Dat er niemand is om je op precies die momenten op te vangen, neemt niet weg dat je onwijs sterk bent. Hoe zwak je je misschien op dat moment ook voelt.

De zorg komt op jouw schouders neer, net als de keuzes soms

Hopelijk heb je een ex waarmee je goed kunt overleggen omtrent de zorg voor de kinderen. Maar zolang ze bij jou zijn, heb jij de zorg en niemand om direct mee te overleggen. Soms zal je knopen moeten doorhakken, of je nu een notoire twijfelkont bent of niet. Het alleenstaand ouderschap is wezenlijk anders dan wanneer je weet dat er na 17.30 uur iemand binnenstapt die de zorgtaken even van je overneemt. De kracht van de single mom zit hem in hoe ze daarmee om gaat.

Je bezit een onuitputtelijke veerkracht en berg liefde

Single moeders bewijzen wat er gebeurt als je de bodem raakt: je kan daarna alleen maar omhoog. En dat alles met een berg liefde voor je kind(eren). Want hoe je ook doet op een dag, hoe je je ook voelt: zij zijn de reden dat je doorgaat, rent wanneer je zou willen lopen en lacht wanneer je wil huilen.Die liefde gaat dieper dan wat dan ook.

Niemand gaat verder voor zijn kinderen dan jij

Eigenlijk staat hierboven al waarom. Als alleenstaande moeder draag je alles, of je nu energie hebt of niet. Je zet door, geeft niet op – ook al zou je soms wel even op de pauzeknop willen drukken. Daarom verdien jij die ode. Omdat je bijna onzichtbaar bergen verzet.

Welke single mom verdient volgens jou wel een hart onder de riem? Tag haar onder het bericht op Facebook of vertel hieronder je verhaal!

               Praat je gezellig mee?

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *