Dit waardeerde je niet genoeg voor je kinderen kreeg

Weet je nog, vroeger, toen je geen kinderen had? Hoewel je natuurlijk je bloedjes nooit meer zou willen missen, zijn er echt een aantal zaken die je destijds niet op waarde schatte. Puur omdat je geen idee had hoe fijn ze eigenlijk waren…

Vroeger was alles beter?

You don’t know what you’ve got till it’s gone – een waarheid als een koe. Kijk, onze bloedjes van kinderen verrijken ons leven absoluut. Maar sommige zaken schatte ik gewoon niet op waarde. Van vrijheid tot slaap, ze komen allemaal terug in dit rijtje met zaken die je eigenlijk onvoldoende waardeerde voor je kinderen kreeg.

Wat je eigenlijk pas echt op waarde schat na de kinderen?

Rustig naar de wc gaan

Lang geleden kon je, als je daar zin in had, een tijdschrift doorbladeren of zelfs de complete trilogie van Lord of the Rings tot je nemen tijdens het poepen. Tegenwoordig plas ik op Olympische snelheid en kom ik nog niet toe aan de datum op de scheurkalender. Je bent gewoon altijd in goed gezelschap van een kind (al dan niet aan de andere kant van de deur, klagend of met prangende vragen die écht niet kunnen wachten). Maar het alternatief is nog erger: kinderen die elkaar vijf meter verder de hersens inslaan. Of stilte.

Eten (of beter gezegd: proeven wat je eet)

Dat de vloer niet onderdoet voor een slagveld in Napoleons tijd? Daar kan ik mee leven. Dat je soms een beetje moet goochelen met je aandachtspanne, omdat iedereen door elkaar praat en verwacht dat je hun verhaal van A tot Z hoort? Soit. Maar de tijd dat ik na het koken ging zitten en daar rustig van kon genieten? Dat beperkt zich tegenwoordig tot de kinderloze avonden.

Van huilende baby’s die nú borstvoeding nodig hebben, ontevreden dreumesen die alles zelf willen doen, een dreinende peuter, bijna-tieners die ruzie met elkaar krijgen omdat de ander drie snippertjes geraspte kaas meer krijgt, een puber die mokkend en overprikkeld klaagt over de herrie, een man die halverwege de maaltijd ontdekt dat je vegetarische balletjes hebt gebruikt… En dan heb ik het nog niet over omgestoten glazen, vijf minuten voor je klaar bent met koken vragen of iemand vast water wil klaarzetten (en het dan alsnog zelf moeten doen) en nog honderdduizend obstakels die tussen mij en mijn avondeten in staan.

Het is een fase, zullen we maar zeggen. Ooit ga je het missen.

Stilte

Behalve dat stilte tegenwoordig ontzettend verdacht is, lijkt het wel iets uit een ver verleden. Misschien is dat sowieso wel in een wat groter gezin; er is altijd iemand thuis. Rustig mijmeren en je eigen gedachten horen? Wanneer iedereen thuis is, moet je dat gewoon niet willen.

Ramona: ‘Wat dacht je ook van lekker winkelen. Struinen over de markt of door kledingwinkels. Gewoon blijven kletsen met bekenden op straat. Wegdromen in de auto of trein. Nooit te weinig ruimte hebben voor boodschappen. Extra lange behandelingen bij de kapper. Computerspelletjes spelen. De zaterdagkrant lezen. Buiten chillen tot je in slaap valt. Even naar een willekeurige stad gaan. Lekker opruimen op je gemak in huis of kasten herindelen. Haha er is zoveel wat ik nu niet meer doe. Maar het is het zeker waard.’

Een gezellig, volwassen interieur

Heus, het is prachtig: zo’n porseleinen kandelaar in je vensterbank, vazen vol bloemen of een bank in een volwassen kleur. Dat werkt vast nog steeds met kinderen die luisteren en kinderen die rustig afwachten tot jij aangeeft waar ze wel en niet aan mogen komen. Niet met die van ons.

De vensterbanken zijn hier leeg – een overblijfsel uit de tijd dat onze middelste twee dochters allebei in de dreumesleeftijd zaten en alles eraf trokken als je twee seconden niet oplette. De bank is sfeerloos donkergrijs, vol onbestemde vlekken – gekocht nadat één van onze dochters de vorige had versierd met mijn donkerrode nagellak. Ook het mooie hoogpolige vloerkleed veranderde snel in een smoezelig vodje met hardnekkige jamvlekken, moddervoeten en uiteindelijk een restantje buikgriep dat de emmer niet haalde. Toen hebben we hem maar weggedaan. Een volwassen interieur? Misschien over twintig jaar.

Uitslapen tot je vanuit jezelf wakker wordt

Je zou kunnen zeggen dat ik genoeg oefening heb gehad in uitslapen: tot onze tweede dochter geboren werd, functioneerde ik pas na 08.00 uur. Met een dochter die net zo dol was op lekker blijven liggen, maakte dat niks uit. Nog steeds kunnen we, als we samen zijn, heerlijk blijven liggen. Maar de rest van het huishouden? Helaas, die beginnen de dag het liefst vol enthousiasme en energie rond 06.00 uur. Hoewel je van een avondmens (enigszins) kunt veranderen in een ochtendmens moet ik wel eerlijk blijven: ik zit lekkerder in mijn vel als ik een uurtje later opsta.

Spontaan op reis kunnen wanneer je maar wil

Hoewel ik het reizen pas vrij laat ontdekte, heb ik het nooit gewaardeerd toen het nog kon. Gewoon op de bonnefooi je koffer volproppen met kleding, een ticket boeken en neerploffen op een Canarisch Eiland naar keuze? Dat was ooit een optie. Wandelschoenen aan en spontaan gaan hiken in zuid-Wales? Het Noorderlicht zien? Met alle kinderen erbij is het gewoon soms geen optie, zeker financieel niet.

Al moet ik eerlijk zeggen: het heeft absoluut zijn charme om met de kinderen afzonderlijk te reizen en lekker met zijn tweetjes van alles te ontdekken op vakantie. Een-op-eentijd, rust, je eigen ritme… Dus in die zin komt het ook allemaal wel weer goed.

Sjoukje: ‘Nu mijn beide kinderen op school zitten, komen die rustige moment steeds vaker weer terug. Vooral dat alleen naar de wc gaan en zelf je eten op mogen eten vind ik dan fijn 🙂 Deze week krijgen we een puppy. Ben benieuwd hoe het dan gaat, want dat schijnt hetzelfde zorgschema te geven als een baby… Spannend.’

Feesten tot diep in de nacht

Wanneer je kinderen krijgt, kan je heus nog weleens naar een feestje gaan – al voel je je makkelijk ‘echt oud’ omdat de rest van de club minimaal tien jaar jonger is. De naweeën blijven echter een stukje langer hangen als je kinderen hebt. Met een beetje pech ben je dinsdag pas weer de oude. Misschien is er maar één goed alternatief: vrienden uitnodigen en allemaal keurig rond 00.00 uur weer naar huis, zodat je morgen weer enigszins fris bent.

Ziek zijn

Weet je nog? Met een beetje koorts kreeg je lekker een bedje op de bank. Je moeder smeerde beschuitjes, je dronk slappe thee en draaide je nog maar eens om en viel weer in slaap.

Als je kinderen hebt, dan bonkt je hoofd, trillen je benen terwijl je boodschappen haalt en rij je in koortsige staat iedereen naar zijn of haar sport. Je propt er nog maar een paracetamol (of sterker) in om de tijd te overbruggen tot het moment dat je in bed mag kruipen. En niemand smeert nog beschuitjes voor je.

Je huishouden kunnen doen

Met zeventien jaar ervaring in het ouderschap begin ik eindelijk een beetje een draai te krijgen. Ondanks een rondlopende peuter in huis ziet de woonkamer er redelijk uit – tot hij gaat eten althans, maar dat terzijde. Maar echt een strak huishouden waar elke seconde van de dag de Keuringsdienst van Waarde zou kunnen binnenvallen? Dat blijft nog even Utopia. Is geen ramp natuurlijk, maar het geeft wel nieuwe inzichten. Zo wist ik nooit hoeveel water er in een relatief emmertje sop zat – tot mijn dochter hem om trok. En dat in de tijd dat jij broodbeleg naar de keuken terugbrengt, je kind alle boeken uit de kast weet te trekken.

Marije: ‘Zo herkenbaar! Niet meer overdag, als je je niet lekker voelt, lekker de tv aanzetten en een gezellig programma in de herhaling kijken. Dat moet dan stante pede worden omgeschakeld naar Nick Jr. Laat staan dat lekker ziek zijn trouwens. Dat is al helemaal niet aan de orde….’

Zijn er dingen die jij pas op waarde schatte nadat je kinderen had gekregen? Wat mis jij uit je leven voor het ouderschap?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

©Pixel-Shot – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven