Press "Enter" to skip to content

Hoogopgeleid én thuisblijfmoeder, zonde van dat diploma?

Hoogopgeleid en thuisblijfmoeder – er ligt nogal een taboe op om als moeder vrijwillig thuis te gaan zitten met de kinderen als je een HBO- of WO-opleiding hebt. Stoppen werken wordt gezien als achterhaald of zelfs ongeëmancipeerd. Maar waarom eigenlijk? Slaan we niet een beetje door met al dat oordelen?

Ik ben zo’n hoogopgeleide thuisblijfmoeder

Vroeger leek thuisblijven met de kinderen me al het fijnst

Alle strijd die andere vrouwen voor onze generatie voerde ten spijt – ik wist op jonge leeftijd eigenlijk al dat ik thuis zou willen blijven voor de kinderen als het eenmaal zover zou zijn. Het leek me namelijk behoorlijk pittig om zowel te moeten werken als moederen. Bovendien vond ik het zo zonde. Je zou allerlei mijlpalen missen vanaf je werk – die zijn vanaf dan voorbehouden aan de medewerkers op het kinderdagverblijf – en het leek me gewoon minder betrokken.

Moeder met een WO-opleiding

Maar goed, je hebt het niet altijd voor het zeggen. In deze tijd thuis zitten als thuisblijfmoeder betekent, anders dan bij onze eigen ouders, dat je een flinke hap uit het gezamenlijke inkomen neemt. Dat moet je kunnen opbrengen. Toen de oudste werd geboren, was die luxe er simpelweg niet. Nadat haar vader en ik uit elkaar gingen helemaal niet meer. In die tijd besloot ik wel te gaan studeren: als goed voorbeeld voor haar, dat je nooit je dromen mag opgeven. Heel vooruitstrevend dus eigenlijk – iets dat haaks lijkt te staan op de boodschap van dit artikel.

WO en thuisblijfmoeder

Toen ik in september 2013 mijn MA diploma in ontvangst nam, keek ik vol vertrouwen naar de toekomst. Geen idee welke kant ik zou opgaan, maar ik had er zin in. Wat ik tijdens het studeren namelijk als heel prettig ervoer, was dat ik weer ‘gewoon Merel’ was in plaats van alleen maar mama. Heel anders ook dan toen ik nog werkte en last had van een bore-out. Goed, een paar maanden later stond ik met een positieve zwangerschapstest in handen en wist ik dat mijn carrière even op de lange baan moest. Toen dat verhaal zich binnen drie maanden na de geboorte weer herhaalde, was het even klaar.

Doodop, zwanger en een tikje wanhopig over wat ik in vredesnaam zou moeten gaan doen, uitte ik mijn wanhoop tegen mijn man. ‘Wat zou je nu het liefste willen doen?’ vroeg hij me, ‘en thuisblijven met de kinderen is misschien een optie hè? Dan doen we maar even zuiniger aan, liever dat dan dat je opnieuw ongelukkig werkt op een plek waar je helemaal niet tot je recht komt.’ Ik vond het lastig. Na jaren zelfstandigheid ineens gevoelsmatig afhankelijk worden? Het is nogal wat, wat je opgeeft. Tegelijkertijd voelde het ook als een verlossing. Stiekem was er namelijk niets liever wat ik op dat moment wilde.

Ik werd een hoogopgeleide thuisblijfmoeder. Maar zonde van mijn opleiding? Dat betwist ik!

Waarom thuisblijfmoeder zijn niet zonde is van je opleiding

Je hebt leren denken op een bepaald niveau

Dat niveau verdwijnt heus niet ineens als je een aantal jaar bewust thuisblijft bij je kinderen. Natuurlijk, ik kan moeilijk een heel gesprek met onze dochters starten over de gedachtegang van Machiavelli en wat zij daar nu van vinden. Maar aan de andere kant, hoe groot is de kans dat je een baan (of gesprekspartner) vindt waarmee je dat wel kan?

Mijn vakgebied heeft een kleine baangarantie

Als afgestudeerd historica heb je eigenlijk, kort door de bocht, drie soorten beroepen die je kan kiezen die aansluiten op je studie:

  • Onderzoeker
  • Docente geschiedenis op een middelbare school
  • Medewerker van een museum of archief

Die drie dingen waren vooraf al niet mijn ambitie. Onderwijs geven aan, vaak, ongemotiveerde pubers? Werken in een museum of archief? Nee, als ik geen thuisblijfmoeder zou zijn geworden, was dat hem ook allemaal niet geworden. In die zin mis ik dus volgens mij niet de ‘kans van mijn leven’ door thuis te gaan zitten me de kinderen.

Een studie is nooit voor niets: het verrijkt je als mens

In die zin heb ik dan ook veel aan Geschiedenis gehad. Je leert een niet-Westers wereldbeeld kennen, ontdekt hoe China is opgebouwd en het Midden-Oosten. Daarbij ga je de diepte in en leert dat er tussen Christendom en Islam aanzienlijk minder verschillen zijn dan de meeste mensen aannemen. Ga zo maar door.

Ik heb een opener blik gekregen op de wereld en heb hele mooie mensen leren kennen. Echt een verrijking van mijn leven dus. Die kennis kan ik doorgeven aan de kinderen. Zo is de Canon van de vaderlandse geschiedenis weliswaar heel leuk en biedt het een ingang tot het verleden, maar is het feitelijk gezien natuurlijk een heel selectieve bundel verhalen die weinig representatie kennen voor de huidige Nederlanders. Als het zover is, zal ik ze zelf laten zien dat er meer is. Dat maakt me volgens mij ook een betere ouder.

hoogopgeleid fulltime mama niet zonde

Als thuisblijfmoeder ben je niet ‘klaar’

Weet je wat het is? Ik ben groot voorstander van jezelf blijven ontwikkelen. Dus ook als thuisblijfmoeder zit en zat ik niet stil. Ik startte mijn eigen bedrijf, zette eigenhandig drie websites op, schrijf voor verschillende anderen en ben ghostwriter. Daarbij installeerde ik een complete online academie voor bloggers en deed diverse cursussen op het gebied van (creatief) schrijven.

Volgens mij heeft juist die WO-opleiding me daarbij enorm geholpen. De drive om te leren verdween niet door het moederschap. Misschien versterkte dat het juist: ik wil onze dochters laten zien dat je jezelf niet opzij hoeft te zetten. Bovendien vind ik het belangrijk om ook een bepaalde financiële inbreng te hebben in het huishouden en het thuisblijfmoederschap bied me die vrijheid. Sec gezien ben ik dus inmiddels geen echte thuisblijfmoeder meer in de traditionele zin (ik beperk me niet tot de opvoeding en het huishouden), maar ik ben er wel altijd.

Thuisblijfmoeder zijn biedt voordelen

Je kan inderdaad tegenwerpen dat anderen belasting betaalden voor mijn studie. Maar daar heb ik toch een aantal argumenten tegen:

  • Ik heb zelf ook altijd gewerkt (op mijn studietijd na)
  • Doordat ik nu bij de kinderen ben, hoeft geen van ons zich afwezig te melden op het werk: bij ziekte is er immers altijd iemand thuis. Anders dan bij ouders die wel kiezen voor een crèche en om de haverklap allemaal geveld zijn door buikgriep/verkoudheid/corona of in elk geval minder presteren omdat ze een hoofd vol watten hebben. Dat kost een werkgever ook geld – als je het dan over een financieel plaatje wil hebben.
  • Momenteel maken we nauwelijks aanspraak op tegemoetkomingen vanuit de overheid, juist omdat we binnen deze constructie zitten: zo is er geen kinderopvang nodig, doordat mijn moeder een middag per week bijspringt. Dat compenseert wellicht.
  • Tijdens de lockdown verschoof ik mijn werkzaamheden volledig naar het weekend en nam doordeweeks alle tijd om de kinderen een fijne tijd te bieden die ver af lag van de stress en angst die corona opleverden. Ik had er niet aan moeten denken om in die periode ook nog eens een volledige betaalde baan ‘ernaast’ te moeten doen. Diepe buiging voor wie dat wel deed; mij leek het een onmogelijkheid.

Overigens ben ik de laatste die deze drie argumenten vanuit mezelf zou opgooien, omdat ik denk dat zo’n discussie irrelevant is.

Thuisblijfouderschap is ook hard werken

Iets waar ik minder goed tegen kan, is hoe laatdunkend sommige mensen (oké, helaas nog steeds meestal mannen) doen over thuisblijfmoeders. ‘Lekker bij de kinderen’ of ‘lekker thuis zitten’, alsof je hele dagen geen klap uitvoert en alleen maar vakantie viert op de kosten van een ander. En ergens snap ik de redenatie wel: stap je op een willekeurige dag bij ons binnen dan ziet het huis er waarschijnlijk uit alsof ik hele dagen vakantie vier 😉 Maar echt, allesbehalve.

Als je niet gillend gek wil worden, zal je enige structuur in je dagen moeten aanbrengen. Bovendien ben je met (heel) jonge kinderen veel bezig: stukjes lopen, leven volgens een schema van slaap en voeding, op tijd naar bed voor eventuele nachtvoedingen, bezighouden als ze wakker zijn… Voor mij is dat het allemaal waard om ze te mogen zien opgroeien, maar wie denkt dat ik hele dagen niks doe, nodig ik van harte uit het een keer van me over te nemen!

Iedereen moet doen wat bij haar past

Eigenlijk het belangrijkste argument van allemaal. Iedere vrouw moet vooral doen wat bij haar past. Mij lijkt het niks om de kinderen fulltime naar het kinderdagverblijf te sturen en daarom doe ik het niet. Een andere hoogopgeleide vrouw zal het misschien vreselijk vinden om thuisblijfmoeder te zijn en zich gevoelsmatig af te stompen. Dan is het toch alleen maar mooi dat we in Nederland de keuzemogelijkheid hebben? In plaats van elkaar daarop aan te vallen, mogen we volgens mij juist omarmen dat we hier niet veroordeeld zijn tot het aanrecht of tot fulltime werken, tegen je zin en gevoel in.

Kortom, hoogopgeleid en thuisblijfmoeder? Doen (als het bij je past)!

Voor mij levert het thuisblijfmoederschap meer op dan een betaalde baan zou kunnen. Ik geniet, heb de vrijheid om met mijn kinderen de bloemetjes te zien opkomen in de lente, overdag in een badje in de achtertuin te spetteren of met hen door de sneeuw te banjeren. En natuurlijk, met mijn WO-opleiding had ik nu een heel mooi salaris kunnen hebben, zouden we in een koopwoning kunnen wonen en zonder moeite een dikke BMW rijden. Maar voor mij is dat laatste minder waard dan die eerste dingen.

Uit mijn studie neem ik het snelle schakelen en denkniveau mee, de kennis die ik met liefde doorgeef aan onze kinderen en waarmee ik mijn tienerdochter kan helpen een hoger cijfer te halen voor geschiedenis. Ik merk dat hij goed van pas kwam bij het opzetten van een eigen bedrijf en website waarop inmiddels dagelijks honderden, soms duizenden bezoekers komen. Volgens mij is dat uiteindelijk ook de definitie van echte emancipatie: ik ben niet thuis omdat ik toevallig ook vrouw ben, maar omdat ik me hier gelukkig bij voel.

Toch ben ik benieuwd naar jullie mening. Vind jij het zonde als een vrouw met hogere opleiding thuis gaat zitten voor de kinderen? Is fulltime moederen als zelfstandig ondernemer weer een vak apart? Of zou jij ook wel thuisblijfmoeder willen zijn?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken om nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

Ook leuk om te lezen

11 Comments

  1. Linda schrijft ' t op Linda schrijft ' t op 17/03/2022

    Ik vind dat je goed bezig bent. Je hebt je hart gevolgd en dat is denk ik het belangrijkste. Zelf mis ik als thuisblijfmoeder wel een collega

    • Redactie Redactie 18/03/2022

      Ja dat herken ik inderdaad ook, het is soms best eenzaam.

  2. nicole orriens nicole orriens 18/03/2022

    IK kan er niks aan doen, maar ik struikel meteen al over de tekst: ‘als moeder vrijwillig thuis te gaan zitten’. Daarin zit al een culturele norm besloten en een oordeel. Want van zitten is helemaal geen sprake als je fulltime voor je kinderen zorgt.

    Ik vind het zo jammer dat fulltime zorgen en opvoeden in de huidige maatschappij wordt gezien als ‘niets doen’ en als nutteloos. Echt superjammer, en een lelijk effect van het kapitalisme, waarin alleen betaalde arbeid telt.

    Dit gaat mij altijd erg aan het hart.

    • nicole orriens nicole orriens 18/03/2022

      N.B. Ik vind het dus heel goed dat je jouw verhaal deelt : )
      Ook dat geluid mag gehoord worden.

    • Redactie Redactie 18/03/2022

      Oeh! Goed punt, zal de tekst gelijk aanpassen. Er is inderdaad weinig zitten bij als je thuis blijft met de kinderen.

      Ben het helemaal met je eens. Ondergewaardeerde taak, terwijl je juist iets heel belangrijks doet door je kinderen groot te brengen. Inmiddels werk ik wel, maar ik weet ook dat je kind opvoeden – ongeacht je opleidingsniveau trouwens, want waarom is het erger als je thuis zit met een WO opleiding dan MBO, je hebt beiden doorgeleerd – zwaarder is dan de meeste betaalde banen.

  3. Sherry Sherry 18/03/2022

    Ik vind dat je goed bezig bent. Een carrieretijger moet geen kinderen nemen vind ik. Tot en met 6 jaar moeten moeders vind ik echt thuis blijven om voor haar kindje te zorgen. Je maakt alles mee. Je maakt geen kind om hem op de crèche te gooien.

    • Redactie Redactie 21/03/2022

      Denk dat het belangrijk is dat iedereen daar een eigen keus in heeft. En je weet ook niet hoe het leven loopt, soms blijkt na de komst van de kinderen dat je zo anders in het leven staat dat uit elkaar gaan de enige optie is. Sommige vrouwen verliezen hun man helaas aan een ongeluk of een ziekte. Als single mom kan je vaak niet thuisblijven met en voor de kinderen, hoe graag je ook zou willen. Als je echt een carrière nastreeft en je man ook, is het krijgen van een kind denk ik inderdaad niet handig in je levensstijl en voor het kind niet echt gezellig.

  4. Rory Rory 21/03/2022

    Ik denk dat dit een artikel is waar de ‘moedermaffia’ zich vol op zou kunnen storten. Dus respect dat je dit goed onderbouwde stuk schrijft en deelt. Ik ben het namelijk helemaal met je eens. Dat gezegd hebbende ben ik na een jaar gestart met mijn blog en ben ik dus eigenlijk wel thuisblijfmoeder, maar tegelijkertijd ondernemer (en inmiddels met een dag in de week werken bij de Moesson komt daar toch meer bij). Maakt dat het anders? Ik weet het niet. Alles hangt van de persoon en de situatie af. En daar kan je alleen maar begrip en respect voor opbrengen, toch?

    Ik ben het volledig met je eens dat niets voor niets is. En ik blijf erbij dat iemand die daar iets van vindt dat mag vinden (eigen mening) maar ik vind het jammer dat er regelmatig een waarde oordeel aan wordt gehangen. Men zou meer op zichzelf moeten letten en minder op een ander. Want eigenlijk zegt dat meer over die persoon, denk ik dan. Misschien blijf ik vaag. Maar je kent mij inmiddels wel 🙂

    • Redactie Redactie 21/03/2022

      Goed punt, het wordt zo’n grijs gebied he? We zijn allebei ondernemer, maar wel thuis met en voor de kinderen geloof ik. Maar goed, waar ik het ook mee eens ben is dat het onnodig is om overal maar waardeoordelen aan te hangen. Per slot van rekening doen we allemaal wat we denken dat goed is voor de kinderen, of het nu linksom of rechtsom is. Zolang je de keuze met liefde maakt, kan er toch weinig fout zijn? Je kan hoogstens zeggen dat iets gewoon niet zo voor jou is, daar is niks mis mee (en het is maar goed ook dat we allemaal anders zijn).

  5. Melanie Hoogvliet Melanie Hoogvliet 25/03/2022

    Ik denk dat iedereen vooral altijd moet doen waar hij of zij zich goed bij voelt. Of je nu een hoge of lage opleiding hebt of wat dan ook. Naar je gevoel luisteren is het aller belangrijkste

    • Redactie Redactie 25/03/2022

      Helemaal mee eens ja, en welke opleiding je ook doet – weinig kan je echt voorbereiden op het ouderschap.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

© De Mamagids