Press "Enter" to skip to content

Hekel aan kinderfeestjes? Handige tips om te overleven

Ik ben niet creatief, heb soms weinig geduld en raak overprikkeld wanneer er minimaal vijf kinderen krijsend door elkaar rennen. Kortom, ik was lange tijd niet de beste persoon om een kinderfeestje te organiseren. Zeker niet tijdens de eerste jaren van mijn, destijds, prille ouder-carrière… In dit artikel geef ik daarom tips voor wat je kan doen als jij kinderfeestjes organiseren ook helemaal niks vindt.

Voor de kinderfeestjes…

Mijn handen omsloten tevreden mijn zwangere buik, ik fantaseerde over mijn kleine meisje. Hoe zou ze zijn en eruit zien? Hoewel ik verder fysiek in deplorabele staat verkeerde, genoot ik enorm van haar getrappel. De magische momenten dat je als moeder nog één bent met je kind. Halverwege mijn mijmeringen hoorde ik een collega spreken over het kinderfeestje van haar dochter.

Kinderfeestje? Ik schrok. Dat hoort er natuurlijk ook bij. ‘En ik ben helemaal geen kindervriend,’ besefte ik vervolgens in een soort hormonale paniek. Zou ik het niet gewoon altijd kunnen uitbesteden aan anderen? Ik zag mezelf namelijk niet in volledige zen-modus aan een tafel zitten, terwijl ik de kinderen op zalvende toon uitlegde hoe we een pinguïn van wol gingen fröbelen. Wat ik aan mijn eigen moeder altijd zeer waardeerde, heeft misschien een generatie overgeslagen. Geduld ontbreekt me en gezelligheid waarschijnlijk ook.

Larissa: ‘Jeetje ja, kinderfeestjes. Eigenlijk heb ik er wel zin in hoor, maar ik zie een beetje op tegen het beste vriendinnetje van Mirthe. Die heeft namelijk altijd alles mooier, beter, grootser… En dat drukt dan toch een negatieve stempel op zo’n beetje alles. Stiekem hoop ik dus toch dat ze niet kan die dag.’

Waarom had ik een hekel aan kinderfeestjes?

Ik vind het met andermans kinderen niet altijd even leuk

Waar sommige mensen het aangeboren talent hebben om vanzelfsprekend met onbekende kinderen te kletsen, vond ik die feestjes de eerste jaren heel ongemakkelijk. Ik had geen idee wat ik moest doen. De populaire moeder uithangen werkt natuurlijk niet, te streng is niet gezellig en overijverig kost te veel energie. Bovendien zijn kinderen nog zo puur. Die prikken dwars door je façade van onzekerheid heen. Ik vond het jammer en was teleurgesteld in mezelf. Want wat was ik graag die moeder geweest die van nature de innerlijke rust had om overal begripvol en lief mee om te gaan. Maar zo ben ik niet.

Als moeder ben ik namelijk best streng

Hoewel de gulden middenweg van relaxed en streng, maar rechtvaardig prima zou zijn, neig ik toch een beetje naar het strenge geloof ik. Ik ben nogal straight to the point en niet elk kind vind dat prettig of is dat thuis gewend. Hier thuis mag van mij niet gelogen of gefluisterd worden bijvoorbeeld en daar hecht ik veel waarde aan. En al weerhield dat kinderen er niet van om hier te komen spelen, ik vond het vooral zelf nogal ongezellig om tijdens sommige speelafspraakjes vooral het gevoel te hebben dat ik ze continu corrigeerde op (in mijn ogen) hele basale dingen.

Eén speelafspraakje soms al veel, laat staan met zeven kinderen

Waar ik dus één op één al niet altijd de leukste was, leek me dat nog erger met vijf, zes of soms acht kinderen. Er zijn altijd een paar dwarsliggers die niet luisteren en gewoon hun eigen (soms gevaarlijke) gang gaan. Mijn doemscenario was dat ik als een hysterisch gillende akela over zo’n feestje zou rondrennen om het kroost in toom te houden (of te krijgen). Maar gelukkig bleken er een aantal oplossingen.

Jamie: ‘Eerlijk? Ik besteed kinderfeestjes het liefst lekker uit aan iemand die er wel zin in heeft. Al heeft dat ook niet altijd zin. In groep 3 ging het bijvoorbeeld alsnog mis. Voor mijn neus sloeg een klasgenootje een andere jongen op zijn rug, waarop ik er iets van zei. Met een noodgang rende de eerste naar zijn moeder, die er toevallig al was, om daar te blèren dat hij het slachtoffer was en zijn vriendje hém geslagen had. En toen ik haar het echte verhaal vertelde, reageerde ze dat er vast nog wel wat aan vooraf was gegaan omdat haar zoon nooit slaat.’

De oplossing voor als je een hekel aan kinderfeestjes hebt?

Nodig bepaalde kinderen niet uit

Binnen een klas kan je de onruststokers of lastigere kinderen er haarfijn uitlichten. Met de één heb je misschien wel een klik, van de ander weet je op verre afstand al dat die er nooit gaat komen. En waar je de vriendschappen van je kind (in mijn ogen) eigenlijk niet zou mogen sturen, kan je met een kinderfeestje wel bewuste keuzes maken. Per slot van rekening komt dat kindje wel onder jouw verantwoordelijkheid te staan en het schiet ook niet op als je boos wordt op een feestje.

Besteed het uit aan een derde

Heb je het geld ervoor en écht geen zin om het kinderfeestje zelf te moeten organiseren? Doe dat! Niet iedereen is gemaakt voor kinderfeestjes en dat is oké. Jij bent misschien de moeder die elke sportwedstrijd bezoekt en een onvoorwaardelijke schouder biedt wanneer het nodig is om even lekker uit te huilen. Of de moeder die haar kinderen laat zien wat een sterke vrouw is en ze op die manier iets waardevols meegeeft voor de rest van hun leven.

Als kinderfeestjes organiseren ‘je ding niet is’, laat het dan lekker over aan een vrouw die haar levensgeluk wél haalt uit werken met kinderen. Zij blij, jij blij. En wie weet wat je er nog van opsteekt 😉

Oefen tot je het onder de knie hebt

Wat natuurlijk ook kan, is dat je jezelf eroverheen zet. Uiteindelijk besloot ik dit zelf ook maar te doen. Ik kon me niet blijven verschuilen achter mijn eigen onzekerheid en kreeg er gaandeweg zelfs nog plezier in. Al vind ik het nog steeds weleens lastig om iedereen in het gareel te houden – eerlijk is eerlijk. Maar ja, je kan niet alles hebben!

Hebben jullie een hekel aan kinderfeestjes? Of vind je het geweldig om te doen?

Volg je de socials van De Mamagids al?
Hier vind je ons op Facebook, Instagram en Pinterest

Ook leuk om te lezen

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids