Hoewel de coronaperiode gevoelsmatig ver achter ons ligt, zijn de effecten nog regelmatig voelbaar. Zoals het feit dat ik nu, eind juni, al weken met een sluimerende verkoudheid rondloop. Geen lekkere combi met de hooikoorts die, mede door het regenachtige weer, nu pas in vol ornaat de kop opsteekt. Onze weerstand is beroerd. Een simpel virusje eindigt met longontsteking en ook op de basisschool waart er van alles rond. Je zou er bijna ziek van worden!
Nu is dit op zichzelf al vervelend, maar hier thuis komt daar nog iets bij. Ik vind zieke kinderen vaak niet zo heel gezellig. Begrijp me niet verkeerd hoor: als ze écht ziek zijn dan neem ik dat het liefst van ze over – hoewel een moeder eigenlijk niet echt ziek kan zijn – maar dat waardeloze grijze gebied, tussen te beroerd om te bewegen en kiplekker, kan me gestolen worden. In dat grijze gebied zijn ze namelijk chagrijnig, hangerig, zeurderig, willen ze alleenheerschappij over de afstandsbediening en roepen ze regelmatig of ik ‘even’ iets voor ze wil pakken.
De jongste heeft zich op dit gebied nog niet veel laten horen, maar de dames kampen net als ik met een soort man flu. Maar dan voor vrouwen dus. Bij mij betekent 38+ graden koorts namelijk echt dat ik de dagen volledig geveld in bed moet doorbrengen en hoogstens snotterend kan uitbrengen hoe zielig ik mezelf vind. En dat ik dat glas water heus wel zelf zou halen, ‘als ik tenminste nog kon lopen’. Nou ja, dat kreeg ik dus terug, minimaal keer drie.
Zo in de laatste drukke weken voor de vakantie is er voor griep bovendien eigenlijk helemaal niet zoveel ruimte op mijn planning. Mijn hoofd zit zo vol dat ik zelf langzaam wegzak in een moeras van stress. Waarin ik op alle vlakken tekort schiet, met enige regelmaat besef dat ik eigenlijk ook ‘nog even’ A en B zou moeten regelen voor morgen, mijn huishouden compleet op zijn gat ligt en ik eigenlijk ook de energie niet meer kan opbrengen om nog iets te doen.
En dan belt de juf, op een ochtend dat ik eindelijk afgesproken heb met een goede vriendin die ik eigenlijk veel te weinig zie.
Kan ik even in mijn eentje uitzieken van die griep!
Hoe zijn jouw kinderen als ze de griep hebben? Vind jij het wel gezellig of soms ook verre van?
Liefs, Merel
Schrijf je nu in voor de wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je me al op Instagram of Tiktok?
Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.
