Press "Enter" to skip to content

Mijn dochter wil geen verplichte kusjes geven

Een kind verplicht een kusje laten geven als er visite is – het lijkt allemaal onschuldig, maar is het dat ook? Wat nu als je zoon of dochter helemaal geen kus wil geven aan oma of opa? In dit artikel vind je handige tips hoe je daarmee kunt omgaan, vertel ik over onze visie op verplichte kusjes en waarom het aangeven van grenzen zo ontzettend belangrijk is. Zeker bij jonge kinderen.  

“Ik wil geen kusjes meer geven aan …”

Klaar met kussen

We zitten in de auto wanneer één van onze dochters met ferme stem te kennen geeft dat ze helemaal klaar is met de verplichte kusjes. Een familielid dat iets verder weg staat, vraagt daar namelijk nogal direct om en dat vindt ze onprettig. ‘Ik wil het niet, maar dan zegt ze dat het moet mama.’ Eigenlijk schrik ik hier een beetje van. Want hoewel je het misschien heel fijn vind om je kleinkind/nichtje te kroelen en kussen, maakt dat het nog geen verplichting. Hoe vervelend die afwijzing wellicht ook voelt.

Verplicht kusje geven? Nee, dat hoeft niet

Ro en ik zijn allebei groot voorstander van het recht om je grenzen aan te geven waar het je eigen lichaam betreft. Of dat nu is tegenover je zussen, ouders of opa en oma. En natuurlijk moet dat wel op een respectvolle manier gebeuren. Maar als je iets echt niet wil of zelfs onprettig vindt, zoals die verplichte kus, dan moet daar ruimte voor zijn. Per slot van rekening wil je dat ze dat op latere leeftijd ook doen. Waarom dan niet nu al mee beginnen?

Grenzen aangeven is belangrijk voor kinderen

Wanneer beginnen we met grensoverschrijdend gedrag?

Met grensoverschrijdend gedrag bedoel ik hier een manier van handelen waar het kind zich onprettig bij voelt. Verplicht op schoot zitten, kusjes moeten geven of knuffelen.

Waar je misschien denkt aan de peuter- of kleuterleeftijd, is het goed om te beseffen dat we eigenlijk vanaf de babytijd al bepaalde dingen doen die je kan bestempelen als grensoverschrijdend. Denk bijvoorbeeld aan het doorgeven van een pasgeboren baby tijdens een verjaardag – ook aan verre familieleden die je zelf nauwelijks kent. Of eten blijven geven, terwijl je kind duidelijk te kennen geeft dat hij vol zit.

Waarom is het zo belangrijk dat je kind nu al duidelijk kan maken wat hij niet wil?

Stel dat je je kind niet leert hoe hij moet zeggen dat hij dat ene verplichte kusje aan oma of tante niet wil geven. Dan leer je eigenlijk van meet af aan dat je je eigen grenzen niet hoeft te respecteren als een ander dat niet wil.

Kleine sprong richting de toekomst. Je dochter ligt op bed met haar vriendje, hij frunnikt wat aan de bovenste knoop van haar broek, maar eigenlijk weet ze nog helemaal niet zo zeker of ze verder wil gaan dan zoenen. Wanneer ze aangeeft te twijfelen, zegt hij: ‘Ah joh, het is hartstikke fijn. Kom, niet zo moeilijk doen!’ En voor je het weet, voelt zij zich ongemakkelijk en schaamt ze zich omdat ze niet voor haar eigen rechten op kwam.

Dat klinkt misschien als twee verschillende werelden, want ‘het is maar oma’ en ‘het is maar een kusje’. Maar voor die jongen is het ook ‘maar’ een beetje voelen en verdergaan. Terwijl het voor je dochter een vervelende ervaring is – in beide gevallen.

Het is voor kinderen goed om te weten waar grenzen liggen

Iemand begroeten kan op verschillende manieren. Je kan die ene goede bekende om de hals vliegen en overladen met kussen. Maar als je je daar eigenlijk niet prettig bij voelt, dan is een hand ook prima. Het is belangrijk dat je kind leert om daarin zijn eigen afweging te maken. Niemand gedag zeggen is niet netjes, dus daarin kan je wel aangeven dat het moet gebeuren. Maar op welke manier? Dat is geheel aan je zoon of dochter.

Wat je wel kan doen als je kind geen kusje wil geven?

Duidelijk vertellen dat hij of zij het niet wil

Terwijl we in de auto zaten, vertelde ik onze dochter dat ze hardop mocht zeggen dat ze dit familielid geen kus wilde geven. ‘Nee, ik wil dat niet.’ En daar heeft de ander zich maar aan te houden. Ook zullen wij als ouders deze persoon erop aanspreken. Per slot van rekening geldt er ook een generatiekloof, waardoor ouderen de nee van een jong kind niet altijd accepteren. Maar als wij erbij staan en vertellen dat wij daar wel in meegaan, zullen ze wel moeten. Beledigd of niet, het belang van onze kinderen staat hierin voorop. Hoe ongemakkelijk dat soms ook is.

Maak alternatieve afspraken met je kind

Misschien vind je kind het wel prima om te knuffelen? En anders is het altijd goed om mensen een hand te geven. Wat we in elk geval willen, is dat ze iedereen een hand geven en aankijken in het gezicht als ze langslopen. Dat is een kwestie van normen en waarden en iets wat ze in hun latere leven ook zullen moeten doen. Daar kan je, net als bij het stellen van grenzen, maar beter jong mee beginnen.  

Oefen met je kind in het zeggen van nee

Voor kinderen is het maar lastig: zo’n volwassene die zijn of haar zin probeert door te drukken en qua leeftijd en grootte overwicht heeft. Daarom kan het schelen om het met ze te oefenen. Doe alsof je een opdringerig, vervelend familielid bent en een kusje wil afdwingen. Als je een beetje gek doet en acteert, kan je samen veel lol hebben. Maar tegelijkertijd oefen je wel in het aangeven van wat je prettig vindt als klein kind. En voor je het weet is het een automatisme. Dan komen ze bij oma, tante, oom of wie dan ook, en hoor je ze – precies zoals geoefend – zeggen: ‘Nee, dat wil ik niet. En dat hoeft ook niet van papa en mama.’

Wat als je kind jou ook niet meer wil kussen?

Fijne bijkomstigheid van ons oefenen, was dat Rose en May mij ook niet meer wilden kussen. ‘Nee, dat wil ik niet. En dat hoeft niet van papa en mama.’ Ik moest toch even slikken, omdat ik ze heel graag wilde overladen met kusjes. Maar goed, om niet de hele opvoeding in één kus om zeep te helpen, kon ik niet anders dan erin meegaan. Meteen een goede les voor mezelf. Ik vroeg of een knuffel wel goed was (en gelukkig kon dat nog wel), waarna ze gingen slapen. Ondanks dat het dus toch lastig was, wilde ik de belangrijke boodschap in stand houden: het feit dat iemand van je houdt, maakt niet dat hij je mag aanraken of kussen omdat hij of zij het wil.

Moeten jouw kinderen de visite kussen of knuffelen als ze hen zien? En zit er bijvoorbeeld voor jouw gevoel nog verschil tussen oma (die ze wekelijks zien) en die ene verre achterneef die ze niet kennen?

Ook leuk om te lezen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids