Soms zijn het niet de grote gebeurtenissen die je bijblijven, maar de kleine momenten. Zoals in de ballenbak – een plek die we bijna allemaal haten en omarmen tegelijk. En dat maakt het toch een moment van betekenis, van verbinding met je kind. In dit artikel neem ik je mee in mijn gedachten toen we naar de plaatselijke ballenbak gingen—misschien herken je ze wel.
Het oorspronkelijke artikel verscheen in 2018 op LotusWritings.nl.
53 gedachten als ik in de ballenbak ben
- Ah nee! I. hoest, moet ik nu wel naar de ballenbak gaan?
- Of is dit stiekem gewoon een slap excuus om het krijspaleis helemaal te skippen?
- We gaan maar gewoon. Uiteindelijk keerden we vorige keer ook terug met een cocktail van virussen, je voorkomt het toch niet.
- Ah, hij heet weer anders. De vierde keer in twee jaar tijd.
- Fijn, deze eigenaren hebben de indeling aangepast en eindelijk die doodenge muurschildering verwijderd.
- NIET! De eigenaren hebben de indeling aangepast.
- Het hek bij de peuters is verdwenen. En het overzicht ook.
- Ah, het was ijdele hoop dat ze zich alsnog tot het peutergedeelte zouden beperken. So long children!
- Dit is vast bedacht door iemand zonder kinderen.
- Handig dat peuters en kleuters nu op fietsjes door het zitgedeelte kunnen rauzen. Als ik aangereden wil worden, geef ik mijn kinderen wel een supermarktkarretje.
- Mijn voeten! Hallo?
- Nou ja, één voordeel: ze hebben eindelijk een keer schoongemaakt en nieuwe materialen gekocht voor de peuters.
- Jammer dat mijn kinderen daar dan weer geen boodschap aan hebben.
- Waar is F. nou weer gebleven?
- Vroeger vond ik ouders die hun kind ‘kwijtraakten’ echt megaslechte ouders. Nu ben ik er zelf eentje.
- Overigens had ik ook een mening over moeders die alleen maar met hun vriendin zaten te kletsen. Moet ik die nog uitleggen?
- We zien het maar als een levensles. En dat allemaal dankzij die verguisde ballenbak…
- Een bus. Maar echt: een BUS! Vol kinderen.
- ‘Dit is echt de hel voor kinderhaters,’ hoor ik grinnikend naast me. Eerlijk gezegd vind ik het ook niet zo geslaagd.
- Ben ik nu een kinderhater?
- Nou ja, wel in dit soort hoeveelheden, vermoed ik. Zeker als ze worden begeleid door meisjes die vergroeid zijn met hun mobieltje, die nergens naar omkijken.
- Al dat kletsen geeft trek in iets lekkers.
- Man wat een rij!
- Alleen, als ik er nu niet in ga staan, kan ik straks natuurlijk helemaal lang wachten. Toch maar die kant op.
- Waar is I. eigenlijk?
- Ah die gooit ballen uit de ballenbak richting de verkeersbaan.
- Is het heel erg als ik mijn plekje in de rij niet wil opgeven om haar te gaan corrigeren?
- Ik ben officieel de #loedermoeder waar ik vroeger een uitgesproken oordeel over velde. Je kan maar een mening hebben…
- Gelukkig, vriendinnetje L. op haar fiets. Die kan ik vast wel vragen of ze even zegt dat I. moet stoppen.
- Komt goed uit, want ik ben eindelijk aan de beurt
- Warme gevulde koek… Zou dat betekenen dat ze echt extreem vers zijn of gewoon net ontdooid in de magnetron?
- Niet te veel over nadenken, je zit in een ballenbak en niet bij de banketbakker
- Jemig, wat maken kinderen veel lawaai!
- Is het de vermoeidheid of komt die hoofdpijn door de beroerde akoestiek?
- Zou je doof kunnen worden van zo’n constante echo?
- Gelukkig genieten de kinderen en is mijn gezelschap leuk.
- Of we nog hier gaan eten?
- Ach ja waarom niet ze spelen nog zo lekker.
- Mooi, die buslading kinderen zit al aan de patat. Dat scheelt vast qua wachttijd.
- Hopelijk zijn ze een beetje snel; hoe moeilijk kan het uiteindelijk zijn om vijf tosti’s te maken?
- Kennelijk nogal. We zijn een halfuur verder, ik begin hangry te worden.
- Vijftig minuten… Ik ga wel even informeren.
- Ah, ze werden een beetje verrast door de drukte. Ik ben vooral verrast dat je niet voorbereid bent op de drukte met een volle zaak rond lunchtijd.
- We wachten nog tien minuten en anders vraag ik ons geld terug.
- Uiteraard, zodra je dat denkt zijn ze wél binnen no time klaar
- Bah het zijn van die goedkope casino boterhammen met fabrieksham- en kaas
- Voor € 2,75 per stuk had ik eigenlijk wel iets beters verwacht, is dat gek?
- Wat is er überhaupt mis met een beetje fatsoenlijke horeca in dit soort toko’s? Ik betaal graag wat meer voor een paar lekkere kroketten en boterhammen van één of ander oerbrood.
- We zitten hier te lang, ik begin chagrijnig te worden.
- Of nou ja, ik was de hele dag al geen zonnetje natuurlijk.
- Nog vijf minuten.
- Ah! Stilte. En frisse lucht…
- Dat is dan weer een voordeel van zo’n ochtendje krijspaleis. Je herwaardeert je leven!
Waar die ergernis vandaan kwam?
Door de jaren heen gingen we naar verschillende indoor speeltuinen. Maar toen de meisjes nog jong waren, beperkten we ons eigenlijk voornamelijk tot die in ons eigen dorp. Eentje waar het stof dubbeldik onder de trampolines ligt, de horeca bestaat uit goedkope meuk, kleurstof en een overdaad aan suiker. Waar de gaten lange tijd in de kussens hingen en het een wonder is dat kinderen niet getraumatiseerd huiswaarts keerden door de lugubere muurschildering. Ondanks dat hij door de jaren heen regelmatig van eigenaar verwisselde, op het moment van schrijven zelfs vier keer in twee jaar tijd, veranderde er aan het concept helaas vrij weinig. Daarom gaan we tegenwoordig naar andere plekken. Dat kost je dan vaak minimaal een halfuur rijden, maar is het allemaal meer dan waard. Onze favorieten in Zuid-Holland Zuid? Monkeytown Delfgauw (dicht bij de snelweg) en Monkeytown in Sliedrecht. Schoon, overzichtelijk en – zeker die eerste – met een beetje fatsoenlijke horeca. Verder vond ik Kidzcity in Utrecht ook erg leuk. Wel iets uitgebreider dan een ‘gewone’ ballenbak, maar zeker een geslaagd dagje weg.
Ik ben benieuwd: ben jij fan of is de ballenbak voor jullie meer een noodzakelijk kwaad?
Liefs, Merel
Schrijf je nu in voor de wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je me al op Instagram of Tiktok?
Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.
Uitgelichte afbeelding ©Macky Albor – Shutterstock





