Press "Enter" to skip to content

Eerste jaar met twee hele jonge kinderen: zo overleef je!

Wanneer je kinderen weinig verschillen in leeftijd kan dat het eerste jaar best overrompelend zijn. Daarom deel ik onze beste tips met je, zodat het in elk geval een stukje relaxter wordt!

Overrompelend: twee kinderen in één jaar tijd

Op zich zou je denken dat je een baby er ‘wel even’ bij doet als je kinderen weinig verschillen in leeftijd. Je zit immers nog middenin de babytijd en hoeft in die zin misschien niet zoveel aanpassingen te maken. Toch kan de bijkomende chaos je best een beetje overrompelen. De redenen?

  • De hormonen gieren nog door je lijf – dubbelop in dit geval
  • Beide kinderen mogen dan weinig verschillen in leeftijd, maar hun ritmes zijn als dag en nacht. Waar de één een gestructureerd middagdutje heeft, zal je bij de ander nog enigszins moeten zoeken naar überhaupt wat ritme.
  • De jongste heeft heel andere behoeften dan je (iets) oudere kindje

Kortom, het kan best even duren voor je eindelijk het gevoel hebt enigszins vat te hebben op de situatie. De onderstaande tips kunnen daarbij helpen.

Zo overleef je het eerste jaar met twee (hele) kleintjes

Onthoud dat de eerste periode (met kraamzorg) geen realistisch beeld bieden

Misschien een beetje een nare binnenkomer, maar het is wel mijn ervaring. Zodra je partner weer werkt komt het leeuwendeel van de opvoeding op jouw schouders terecht. Dat kan best zwaar zijn. Zeker wanneer je oudste, temperamentvolle baby net leert lopen en het liefst op vensterbanken klimt (#truestory). Totaal niet praktisch natuurlijk als je net ook moet voeden, laat staan als je je kraamtijd zou slijten op een zwembandje.

Tel daar slapeloze nachten en rond gierende hormonen bij op en binnen de kortste keren heb je al je energiereserves opgemaakt. Echt, die eerste maanden voelde ik me net een zombie en als iemand vroeg hoe het ging, moest ik moeite doen om niet te gaan huilen. Wat helpt?

  • Haal alle accessoires op grijphoogte uit je huiskamer. Er is weinig tijd om te leren wat wel en niet mag; besteed je energie liever aan wat écht belangrijk is. Zorg ervoor dat je vloer brandschoon is vóór je gaat voeden (anders moet je alsnog opspringen om te voorkomen dat dreumes stikt). Zet Bumba of Tiktak op, lees een boekje voor als je baby te eten krijgt of zing een liedje. Hoe dan ook: bied voldoende afleiding, waardoor je baby/dreumes geen levensgevaarlijke toeren kan uithalen en jij relatief rustig kan zitten.
  • Neem je rust zodra beide kinderen op bed liggen. En Vraag Hulp. Maar echt! Ik weet als geen ander hoe hard je aanrecht schreeuwt om een doekje, je nagels al weken niet gelakt zijn en dit moment uitgelezen lijkt om je Facebook-timeline door te nemen. Doe het niet! Anders loop je het risico om (net als ik) na een paar weken onderuit te gaan en even niets meer te kunnen.
  • Voorkom dat je baby/dreumes leert lopen en klimmen voor hij of zij anderhalf is. Misschien de allerbeste optie, bied alleen niet de garantie dat hij meewerkt…

Aandacht kun je maar één keer geven. Verdeel hem goed

Zo! Dat is simpel opgeschreven. Maar nu even de realiteit: je kunt als moeder regelmatig het gevoel hebben dat je tekort schiet, zeker met twee kleine kinderen. Daarom ook hier het advies om dit los te laten. Je kunt je aandacht nu eenmaal niet constant evenredig verdelen. Voel je er niet schuldig om!

Deze week krijgt kind A. misschien vaker een knuffel, volgende week ga je drie keer met kind B op pad. Trekt wel recht na verloop van tijd. Zorg in elk geval dat je alle kinderen ook apart ziet, daar knapt iedereen van op. Bovendien is het ook weleens lekker om de zorg voor één te hebben in plaats van twee of drie. 

Vergeet niet dat het leven om meer draait dan jullie kleintjes

Lastig, maar wel waar. Om even iets heel belangrijks te noemen: je relatie. Maak echt tijd voor elkaar, want middenin de drukte ben je geneigd elkaar als vanzelfsprekend te gaan zien en te denken ‘dat zit toch wel goed.’ Maar de liefde is het absoluut waard om in te investeren. In een restaurant of bioscoop zit je nu eenmaal beter dan samen op de bank. Of misschien wandelen jullie wel graag? En doe (als het nodig is) weer eens meer moeite dan normaal: trek die ene jurk weer eens aan, haal je hakken uit het stof en maak je extra mooi op. Je zal zien dat je je er echt beter door voelt!

Ook afspreken met vriendinnen kan een verademing zijn; die zijn er immers ook nog. Misschien heb je behoefte even niet over de kinderen te praten of juist wel, zorg ervoor dat je gezelschap ervan weet en je de energieboost kan geven die je nodig hebt.

Communiceer eerlijk met je man of vrouw

Sluit aan op het vorige punt. Hiermee bedoel ik echt compleet eerlijk. Wat verwacht je van de ander, wat stoort je? En wees beiden ook bereid om kritiek te ontvangen: waarin kun jij je aanpassen? Is niet makkelijk, maar maakt jullie wel hechter. Samen sta je uiteindelijk zoveel sterker dan alleen, zeker als je kinderen weinig verschillen in leeftijd!

Stel prioriteiten in de opvoeding

Hebben we hem weer, dat eeuwige loslaten dat zo verschrikkelijk moeilijk kan zijn. Maar doe het en je hebt er veel profijt van. Waar hechten jullie veel waarde aan? Dat de kinderen beleefd zijn naar anderen toe, op tijd slapen, er altijd goed gekleed bij lopen, niet schreeuwen in het openbaar, zelfstandig kunnen spelen..? En vertrouw erop dat je partner even goed in staat is voor jullie kinderen te zorgen als jij, ook als hij een andere manier toepast dan je graag zou zien. Echt, pick your battles! Je bent niet voor niets samen, toch? Wie weet kun je bovendien zelfs iets leren van zijn (lossere) aanpak.

Maak een gezinsrooster

Wij hingen na een maand stuurloos aanmodderen een mooi schema voor op de koelkast waarin ieder flesje, stuk fruit en soepstengel vermeld stonden. En iedere dag kruisten we keurig af, tot alles op de automatische piloot ging. Daarnaast hing een ander exemplaar voor het huishouden, dat op precies dezelfde manier werkte. Voor die tijd ging er nog weleens iets mis: vitamine D druppels vergeten, fruit pas in de middag, gang een grote bende, wasmanden overvol… Alles liep gevoelsmatig in de soep. Inmiddels weten de kinderen hierdoor precies waar ze aan toe zijn en behoort onrust onder alle gezinsleden tot het verleden. Dus ook in dat opzicht een enorme verademing.

Onthoud: alles voelt anders over een halfjaar

Dan zit het ritme erin, je (inmiddels) dreumes begrijpt je beter als je iets zegt of vraagt, je kunt veel makkelijker naar buiten en erop uit dan met een pasgeboren baby, de stress is weg, je slaapt hopelijk aanzienlijk beter dan in het begin en wordt ook hormonaal gezien (want dit kan behoorlijk intens zijn na twee keer binnen een jaar) langzaamaan weer de oude.

En, los van dit alles: geniet waar je kan. Ja, het is vermoeiend en er zullen misschien dagen zijn dat je hersenen een doorweekte spons lijken en totaal niet meer werken, maar die twee kleine kinderen (en de oudste natuurlijk ook) van ons zijn het allemaal meer dan waard!

Hoeveel maanden (of jaren) schelen jouw kinderen? Hoe vond jij het nadat je een tweede kreeg? Herken je de ervaring van chaos of was het juist wel rustig? Laat het ons weten!

Ook leuk om te lezen

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids