Press "Enter" to skip to content

De dreumespuberteit in 5 bijzondere momenten

Wie dacht dat de peuterpuberteit het begin was van ‘zelluf doen’ en discussies voeren, zou het zomaar eens kunnen mis hebben. Sommige kinderen beginnen namelijk al met afzetten tijdens de zogenaamde dreumespuberteit. Een bijzondere, uiteenlopende fase met allerlei emoties door elkaar. Zowel bij je dreumes als jou! In dit artikel nemen we je mee naar deze tijd in 5 bijzondere momenten.

Dreumespuberteit

Dreumespuberen is feitelijk de meest onderschatte periode uit het Groene Boekje voor de Opvoeding. Kinderen kunnen in deze fase vaak nauwelijks communiceren, maar ontwikkelen een steeds duidelijkere eigen wil die ze – al dan niet met een hoop bombarie – aan je duidelijk maken. En met een beetje pech weten ze precies hoe ze die moeten doordrijven. Waar we het precies over hebben? Onderstaande vijf situaties maken vast een boel duidelijk 😉

Dreumespuberen in 5 speciale momenten

Zelf willen eten

Meestal hoort dit bij peuters, als je de gemiddelde bron mag geloven. Maar dat hoeft dus niet. Een ondernemende dreumes wil al op jonge leeftijd van alles leren en dus oefent hij graag met zelfstandig eten. Een oefening die gepaard gaat met een vloer vol broodkorsten, pasta, rijstkorrels, omdat hun motoriek ook nog in volle ontwikkeling is. Het prettige is dat je kinderen wel vaak sneller zelfstandig zijn. Hoewel je je tien slagen in de rondte veegt, ontwikkelen hun motorische vaardigheden zich in een rap tempo. En dat is ook wat waard!

Nee zeggen

Ik ben twee en zeg nee is eigenlijk een mythe. Kinderen ontdekken al veel eerder dat ze iets kunnen weigeren – al dan niet non-verbaal. Een dreumespuber is hier uiterst bekwaam in. Willen ze niet wat jij voor ogen hebt, dan sluiten ze demonstratief hun mond. Schudden hun hoofd. Of zeggen duidelijk NEE! En werkt dat niet? Dan kunnen ze natuurlijk altijd nog gaan gillen of een tikje hysterisch in elkaar zakken op de vloer en weigeren verder te lopen. Aan jou wie de laatste adem heeft 😉 En bedenk maar zo: ooit komt deze eigenschap vast heel goed van pas!

Frustratie en boosheid omdat je je dreumespuber niet snapt

Het is natuurlijk ook lastig. Je kan wel praten, maar over het algemeen nog niet heel veel uitleggen. De wereld zit vol volwassenen die je gewoon maar niet lijken te begrijpen. En je hebt ook nog onvoldoende zelfbeheersing om je geduld te bewaren. En dus schreeuw je, krijs je de boel bij elkaar of schop je naar je ouders. Ergens is het helemaal niet zo gek dat ze in de dreumespuberteit zo gefrustreerd kunnen raken. Maar dat maakt het natuurlijk niet per definitie het leukste aspect van deze hele ontwikkelingsfase.

Samen spelen? Alles is van mij!

Je kan op deze leeftijd niet verwachten dat kinderen gemoedelijk samen spelen – dat begint doorgaans vanaf vier jaar. Maar in de dreumespuberteit is ook niet zo dat kinderen naast elkaar kunnen spelen. In tegendeel! Alles is van je dreumes en o wee als er een kindje langskomt dat ook even aan zijn bouwblokken zit. Of er überhaupt alleen maar naar kijkt! Voor je het weet zit je tussen twee briesende kemphaantjes van nog geen twee jaar die van geen wijken weten.

Gelukkig is dit over het algemeen van voorbijgaande aard!

Hartverscheurend huilen

‘Even wachten’ gaat er bij je dreumes nog niet in. Dat is ook nauwelijks te bevatten, want wat is even en waarom kan het niet nu? Zeker gevoeligere kinderen kunnen in de dreumestijd soms hartverscheurend huilen, soms vanwege iets waarbij jij niet helemaal begrijpt hoe je daar nu zoveel verdriet om kunt hebben. Maar goed, moet je misschien ook niet willen snappen – een dikke knuffel en wat begrip doet vaak wonderen. En concreter maken hoelang ‘nog even’ duurt: samen tot tien tellen, als papa thuis is of wanneer deze aflevering van Paw Patrol is afgelopen.

De dreumespuberteit is dus een hele enerverende fase. Zeker omdat je kind vaak nog te jong is om echt uit te spreken wat hij wil, maar je wel van alles duidelijk wil maken. Je zal merken dat hoe beter je je kind begrijpt, des te makkelijker de communicatie verloopt. Meestal. Want het blijft uiteindelijk een dreumes! Hoe verliep deze fase bij jullie? Was het echt een soort voorloper van de peuterpuberteit? Of ging hij eigenlijk wel geruisloos voorbij?

Ook leuk om te lezen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids