Column | Off the grid leven? Mij lijkt het wel wat

Hoewel ik me regelmatig voorneem mijn telefoon écht vaker weg te leggen, scroll ik minstens zo vaak eindeloos door allerlei filmpjes op Instagram. Soms heeft het gezin daar profijt van, omdat ik ergens een lekker nieuw recept opduikel. Een andere keer kost het me gewoon te veel tijd en droom ik over een leven dat eigenlijk onhaalbaar is. Paradoxaal genoeg ben ik namelijk sinds kort helemaal gek op mensen die ervoor kiezen ‘off the grid’ te gaan leven.

Letterlijk betekent dit dat je van de kaart af gaat. Maar vaak wordt ermee bedoeld dat je van het net af gaat. Mensen die hiervoor kiezen bouwen gasloze woningen met zonnepanelen, regenwater opvangen om te kunnen hergebruiken en hebben vaak speciale droogtoiletten (of zelfs composttoiletten waarmee je uiteindelijk de tuin weer zou kunnen bemesten).

Toch zie je vaak dat off the grid leven nog meer betekent: je stapt uit de ratrace waar we allemaal in gevangen zitten en kiest voor een eenvoudiger leven. Een eeuw terug in de tijd misschien wel, maar dan soms met de gemakken van de moderne tijd. Vrouwen die zelf, vanaf de basis, hun eigen zuurdesembrood bakken, de was doen met producten die ze uit de natuur halen en groenten telen in de moestuin achter het huis.

En met name dat laatste trekt me heel erg. Hoewel ik er niet aan moet denken dat je ontlasting gebruikt om je paprikaplant mee te voeden, klinkt het me allemaal zo rustig en eenvoudig in de oren. Je leven heeft een praktisch doel, je kunt groenten en fruit telen op een hele gezonde manier om je kinderen te voeden en je kookt vanuit de basis – in plaats van met onnodige toevoegingen. Je eigen zeep maken, schoonmaken met milieuvriendelijke producten – ja, dat lijkt me echt heel fijn.

Daarom zit ik dus tegenwoordig vaak gevangen in een loop van Instagram, waarbij het ene na het andere filmpje voorbij komt. Ik geloof dat we als mens soms namelijk best weer eens iets dichter bij onze natuur (en de natuur in het algemeen) mogen komen te staan. Niet vanuit de gedachte dat de vrouw voor het huis zorgt en de man voor het geld, maar met name het idee dat je als familie samen zorgt voor je eigen huis en omgeving.

Dat laatste is denk ik best mogelijk. Ook in een huurhuis dat, buiten de zonnepanelen om, allesbehalve off the grid is. We hebben een moestuin, ik leer steeds beter koken (hopelijk zijn de kinderen dat met me eens haha) en verdiep me in natuurlijke producten die ons leven net zo makkelijk (of zelfs nog beter) maken als de chemische variant. Een nieuwe fase. Misschien hoort het bij de overgang naar je veertigste, dat je echt een moeke begint te worden? We gaan het zien!

Ben wel benieuwd of jij de term off the grid al kende en hoe jij hierin staat. Lijkt het je fijn om wat meer zelfvoorzienend te worden? Of absoluut niet?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

©RossHelen – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (39) is moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven