Press "Enter" to skip to content

Column | Waarom niet slapen een vorm van marteling is

Met dikke wallen staar ik apathisch voor me uit. Ook dit is ouderschap: in vol ornaat en zoals ik het me eigenlijk niet voorstelde toen ik nog mijmerend over mijn buik wreef. Dat laatste is inmiddels alweer bijna een jaar geleden. Een jaar waarin ik talloze keren de vraag moest beantwoorden of onze dochter al doorsliep. Maar nee. Doet ze niet.

Er zijn gruwelijke mensen op deze wereld die het onderbreken van iemands slaappatroon gebruiken als martelmethode. Je kunt iemands psyche namelijk volledig breken. Nu wil ik onze lieve baby heus in geen enkel opzicht vergelijken met de gemiddelde engerd – laat dat voorop staan. Alleen mag het wel duidelijk zijn dat leuk toch echt anders is. Na maanden van onderbroken nachten, waarbij drie keer wakker worden het minimum is, maar zes of zeven keer geen uitzondering, is mijn energiereserve volledig op. Ik kan niet meer.

Meer dan een beetje apathisch staren en ons strakke schema afwerken doe ik ook niet meer. Slapen wanneer zij slaapt is onmogelijk, met een dreumes in huis. En ik heb al regelmatig het idee gehad dat er iemand bij de voordeur stond, terwijl er niks was. Van ernstig slaaptekort ga je namelijk ook nog eens hallucineren. Een soort ingebouwde drugs van Moeder Natuur, al is het helaas niet van de ‘spacy’ soort waarvan ik de gemiddelde festivalganger verdenk.  

Aan dit alles zit eigenlijk maar één voordeel. Ro is namelijk net zo moe als ik. Wat daar zo lollig aan is? Wanneer je vermoeid bent, werkt je reactievermogen een stuk trager. Dus ik heb al een paar keer gezien hoe hij iets van de grond wilde rapen en onderweg met zijn hoofd op het tafelblad botste. Of dat hij tegen een openstaand keukenkastje liep. Minder grappig voor hem, maar leedvermaak werkt bijzonder goed op je lachspieren in deze staat.

Andersom heeft hij mij ook al eens geïrriteerd zien mopperen op de waterkoker die stuk leek, omdat ik de stekker een klein beetje was vergeten.En als ik een fatsoenlijk gesprek wil voeren, doe ik er soms uren over om een simpel woord als ‘gras’ te kunnen bedenken. Dus we komen allebei wel aan onze dagelijkse portie lachspiertraining. In elk geval iets 😉

Maar echt, om terug te komen op de moraal van dit verhaal: onvoldoende slapen is een marteling van de bovenste plank. Je gaat hallucineren, je hersenen werken voor geen meter meer, je motorische vaardigheden verdwijnen waar je bij staat en je hebt eindeloos veel lijstjes nodig om te kunnen overleven. Die prachtige grote kijkers en zoete glimlach om 02.00 uur ’s nachts ten spijt: het wordt tijd dat als iemand vraagt hoe het gaat, dat we kunnen vertellen dat we allemaal weer doorslapen.

Hoe sliepen jullie kinderen? Snel door? Of hadden jullie ook een prachtig, lief spookje dat de halve nacht opbleef?

Herkenbaar artikel voor alle ouders met slechte slapers: Nienkes verhaal op KEK Mama

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *