In een rimpelloos verleden nam ik me stellig voor me ver te houden van ‘al die Amerikaanse praktijken’ met fillers, botox en identieke gezichten. Ik vond het er niet uit zien. En, om eerlijk te zijn, dat vind ik in de meeste gevallen nog steeds. Zeker opgespoten lippen en het feit dat botox en fillers de meesten jonge meiden toch snel ouder laten lijken dan ze daadwerkelijk zijn, maakt dat ik het niet zo mooi vind. Het haalt je eigenheid weg.
Goed, inmiddels ben ik zelf veertigplus. Mijn haar begint niet-te-ontkennen grijs te worden, de lachrimpels verdiepen zich langzaam wat meer en op mijn voorhoofd zie ik voor het eerst rimpeltjes ontstaan. Ik weet niet of het de tand des tijds is die begint door te breken, mijn toch wel turbulente leven zich aftekent of het ‘gewoon’ bij de leeftijd hoort, maar ik moet er oprecht aan wennen.
Vroeger had ik altijd romantische gedachten over ouder worden. Ik zag mezelf met een kleinkind op schoot dat liefdevol mijn rimpels zou volgen, als symbolische verankering van mijn levensverhaal. Ik hoopte dat ze mijn lachrimpels mooi zouden vinden, als blijvende herinnering aan de plezierige momenten. En om eerlijk te zijn, lijkt dat me nog steeds prachtig. Alleen ben ik nog niet toe aan het moment waarop je gezicht die kant op gaat.
Veertig(plus) is namelijk een ambigue leeftijd. Je bent te jong om jezelf al als middelbaar te beschouwen, maar valt wel onder de noemer ‘oude mensen’ voor twintigers. Je bent te jong om te bridgen, te oud voor de gemiddelde feestkroeg. Datzelfde geldt voor mijn uiterlijk. Ik voel me nog altijd niet senang bij een grijze coupe om eerlijk te zijn, maar, hoewel ik nog relatief weinig rimpels heb, ik begin langzaam wel ouder te worden.
Om me heen zie ik dat meer mensen er last van krijgen. De een zet een spuitje (baby)botox om cosmetische redenen, de ander gebruikt fillers. Waar ik daar eerder nog iets van vond, begrijp ik ze wel. Soms geeft het je nu eenmaal een wat frissere blik. Bovendien, als je richting de veertig of vijftig gaat, zit je op een ander punt dan wanneer je huid van nature nog strak is. Het zijn dan meer puntjes op de i dan een totale make-over. Dat is gevoelsmatig anders.
Ik heb zelf ook weleens in de spiegel gestaard en me afgevraagd of het niet eens tijd wordt. Gewoon om mijn jeugd wat op te rekken. Dat je het idee hebt nog even mee te kunnen, ondanks dat ik al bijna tweeënveertig ben. Ik vind het mede daarom soms een gemis dat we weinig coryfeeën meer zien zoals Sonja Barend vroeger was; vrouwen die gracefully ouder werden op de natuurlijke manier. Natuurlijk, we hebben Isa Hoes, Halle Berry, verder moet je hard zoeken. Dat doet onbewust kennelijk toch iets met je beeld van ‘hoe het hoort’. Marijke Helwegen is tegenwoordig eerder de norm dan de vreemde eend in de bijt.
Kortom, ik heb eigenlijk nog steeds mijn mening klaar als iemand erom vraagt. Maar de hardnekkige weerzin tegen botox smelt op sommige dagen even hard weg als je huid na langdurig gebruik. Want wat als ik er nooit aan toe zal zijn om zichtbaar ouder te worden? Komt er überhaupt een punt waarop ik de ANWB-jas en een gezapiger leven zal omarmen? Ik weet het niet zo goed.
Maar dan denk ik aan mijn dochters. Met hen in mijn achterhoofd draait mijn visie weer met 180 graden terug. Ik hoop voor hen namelijk dat ze hun leven lang omarmen wie ze zijn. Dat ze met liefde de lijntjes volgen die hun gezichten ooit volwassen zullen laten worden, dat ze de preventieve botox op hun twintigste heel hard links laten liggen. Ik hoop dat ze de diversiteit in de wereld blijven zien als schoonheidsideaal. En wat een ander doet, moet ‘ie zelf weten. Maar mijn eigen ideaal kan ik simpelweg nooit kan bereiken als ik zelf ook een prikje laat zetten om die paar rimpeltjes weg te poetsen. Toch maar niet dus…
Hoe denk jij hierover? Vind jij het een goede of kwalijke ontwikkeling dat botox en fillers zo gebruikelijk zijn geworden? En als je dochter (of zoon) ooit naar de kliniek wil, sta je daar dan achter of liever niet? Praat mee in de comments.
Liefs, Merel
Schrijf je nu in voor de wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je me al op Instagram of Tiktok?
Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.
Uitgelichte afbeelding ©Prostock-studio – Shutterstock





