7x afscheid nemen van de basisschool (nu al?)

Waar vijf minuten in de wachtkamer bij de tandarts uren lijken te duren, vloog de tijd op de basisschool in een ruk voorbij. Vanuit het niets zaten we ineens in groep 8 en is het tijd om echt afscheid te gaan nemen. En dat levert allerlei gevoelens op, dwars door elkaar. Van trots tot nostalgie en het gevoel dat het leven je inhaalt…

Dit artikel schreef in mei 2018, vlak voor mijn oudste dochter afscheid nam van de basisschool. Inmiddels zit ze nu op het HBO en lijkt deze periode eeuwen geleden, maar dat gevoel van toen kan ik me nog haarfijn voor de geest halen. Nog een paar jaar en mijn andere dochters gaan zelfs alweer door naar de middelbare.

Afscheid nemen van de basisschool: deze 7 ga ik missen

Je kind halen en brengen

Nou is dat in groep 8 sowieso al veel minder, maar op de middelbare aankomen met een vergeten broodtrommel? Nee, dat gaat hem helemaal niet meer worden. Naar binnen lopen op de basisschool is een stuk vrijblijvender. Je kent de andere ouders, hun vrienden en vriendinnen en de leerkrachten, om maar iets te noemen. En al is de tijd voorbij dat ze dolblij naar buiten rennen en je een dikke knuffel geven, dat je helemaal niet meer spontaan langs kunt, ga ik toch echt een beetje missen.

Ze zijn niet meer (zo) afhankelijk van je

En dat is natuurlijk een hele mooie en gezonde ontwikkeling. Al is dat dus ook weleens wennen. Waar je eerst vaker haar hand vasthield, begeleidde tijdens allerlei eerste keren (zwemles, dansles, shoppen, …), gaan kinderen in de bovenbouw van de basisschool nu steeds vaker hun eigen gang. Dat maakte me heus trots, zeker als ik zie wat mijn kinderen allemaal doen en welke beslissingen ze maken bijvoorbeeld. Tegelijkertijd roept het toch wat weemoed op dat je minder vaak betrokken bent.

Zonder zeuren opstaan

O nee. Dat deden we al niet 😉 Maar richting de puberteit krijgt dat hele moeite hebben met opstaan toch een nieuwe dimensie. Zelfs bij mijn middelste kinderen begin ik dat te zien. Zij waren echt vroege vogels, stonden het liefst voor 06.00 uur al naast mijn bed om de dag te openen. Maar sinds ze wat meer richting de prepuberteit gaan, verschuift ook hun bioritme. Zo verzuchtte mijn dochter van (bijna) tien laatst dat ze enorm uitkijkt naar de zomervakantie, want “dan kan ik lekker uitslapen”. En dat herinner ik me van mijn oudste ook. In groep 8 sliep ze, vermoed ik, het liefst tot 08.15 uur om daarna binnen een minuut of tien alles te doen en naar school te rennen. Op de middelbare school wordt dat natuurlijk niet veel beter en dan denk je nog weleens met heimwee terug aan de tijd dat ze gewoon moeiteloos uit bed sprongen.

De overgang van meisje naar vrouw

Het mooie aan ouder worden, is dat je gesprekken meer diepgang krijgen. Soms leveren ze ook nieuwe invalshoeken op. Het is allemaal zo anders dan met een kind van bijvoorbeeld zes jaar. Naarmate ze nog weer wat ouder worden, verdwijnen die gespreken tijdelijk naar de achtergrond. Zolang ze nog op de basisschool zitten, ook al is het al in groep 8, hebben kinderen toch nog iets heel opens en vrijblijvends. En dat ga ik straks echt een beetje missen.

Dansjes en kleding zijn niet altijd meer zo onschuldig

Ze worden ouder, zien op TikTok van alles voorbij komen, en de onschuld gaat er langzaam een beetje vanaf. Dat wordt natuurlijk alleen nog maar meer als ze straks op het voortgezet onderwijs zitten. Waar je kind op jonge leeftijd nog best korte rokjes aan kan trekken, roept het beginnende puberlijf een heel ander gevoel op – bij mij als moeder. Ik wil ze het liefst beschermen tegen de wereld en in een doosje doen, maar dat gaat helaas niet.

Vrijblijvend verkleden zonder schaamte

Waar blijft de tijd? Dat denk ik echt als ik zie hoe ze in groep 8 soms ongemakkelijk reageren op verkleden en ‘anders zijn’ dan de rest. Waar je kleuters niet blijer kan maken met verkleedkleding, kijkt een twaalfjarige toch eerst hoe zijn beste vrienden en andere klasgenoten erop reageren. Dat vrijblijvende en schaamteloze mis ik soms een beetje.

Samen shoppen

Langzaam maar zeker zullen vriendinnen mijn plaats innemen in of naast het pashokje. En dit is zeker iets dat ik écht ga missen. Samen lachen, gekke outfits proberen, haar modeshow tijdens het omkleden en na afloop iets lekkers eten… Hoop ook eigenlijk dat we dat er alsnog een klein beetje in kunnen houden.

Afscheid roept dus vooral nostalgie op

Gelukkig zijn sommige dingen nog niet zover, maar dat hele loslaten blijft gewoon echt wennen. Misschien nog wel het meest bij je eerste en laatste kind? Al weet ik dat dus nog niet zeker, omdat die niet op de basisschool zit. Het voelt zo onwennig. Kinderen groeien razendsnel op en beginnen eigenlijk al met het afscheid van de basisschool in de laatste zes maanden van het schooljaar. Je ziet ze transformeren van een jong kind tot en tiener die echt klaar is voor de middelbare. Zij wel, ik iets minder. De zaken die je eigenlijk maar stom en irritant vond als ouder, roepen bijna een soort heimwee op. Vandaar toch nog even een rijtje met dingen die je ook los mag laten!

Wat je niet gaat missen?

Als gezegd zijn er gelukkig ook zaken die ik ga missen als kiespijn – al mag ik de komende jaren nog door, met drie jongere kinderen:

  • De bijdrage aan het kerstdiner op school.
  • De talloze activiteiten op de basisschool (inclusief kinderfeestjes en -verjaardagen), waardoor je agenda vanaf medio mei tot aan de zomervakantie bijna dicht gemetseld is.
  • Het begeleiden van spreekbeurten en surprises.
  • Kinderfeestjes van je eigen kind, hoewel die richting groep 8 steeds makkelijker en leuker worden.
  • Gedoe in groepsapps (van school, allerlei sporten etc.) – al komt daar natuurlijk het gedoe in de groepsapps van je kind voor terug.

Vond jij het afscheid van groep 8 lastig?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel). En volg je Merel of De Mamagids al op Instagram?

Reageer je onder dit artikel? Weet dan dat we je mailadres nooit zullen gebruiken, ook niet om ongevraagde nieuwsbrieven of andersoortige mails te versturen. Dat doen we alleen als je je aanmeldt voor de wekelijkse update – met jouw toestemming dus.

Uitgelichte afbeelding ©BearPhotos – Shutterstock

Merel

Pedagoog in opleiding Merel (40) is alleenstaande moeder van vijf (Nova* 2020). Dol op zoetigheid en daardoor eeuwig aan de lijn, verdwaalt nog in haar eigen achtertuin en doet op haar eigen manier pogingen de wereld iets mooier te maken. In 2013 studeerde deze historica af op het onderwerp "Pedagogische boeken in de 17e en 18e eeuw". Dat vond ze zo leuk dat ze daarna zelf is gaan bloggen over de opvoeding. Haar leven? Chaos met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven