Press "Enter" to skip to content

Advies vragen als je er niet uitkomt? Gewoon doen!

Advies vragen aan het consultatiebureau is misschien niet iets dat in je opkomt als het minder soepel loopt thuis. Niet alleen omdat sommige ouders het meer zien als bemoeizuchtig instituut, maar ook omdat je daarmee toch een beetje toegeeft aan jezelf dat je het zelf niet kan oplossen. Toch kozen wij ervoor om tips te vragen. Waarom dat goed is?

Net een kind en al meteen bakken kritiek

Vooral moeders onderling hebben er een handje anderen te bekritiseren. Ze delen ongevraagd advies uit, veroordelen je keuzes of laten weten dat zij het veel beter zouden doen. Het kan je allemaal behoorlijk onzeker maken. Dus toegeven dat je er zelf niet uitkomt? Nee, daar ligt best een taboe op.

Toch kan het enorm schelen om bepaalde problemen neer te leggen bij een deskundige. Denk aan:

  • Slechte slapers
  • Gillende kinderen
  • Moeizame acceptatie van de flesvoeding

Voor bepaalde problemen kan je bovendien internet raadplegen. Daar staan tal van blogs en artikelen op over ouderschap, opvoeding en ontwikkeling. Het enige nadeel is dat je niet bij iedere website zeker weet of de informatie wel klopt. Bovendien gaat het daarbij niet om jullie specifieke situatie – iets waar je eigen consultatiebureau makkelijker bij kan helpen.

Ons probleem? Gillende kinderen

Een van de lastigste hindernissen waartegen we tot nu toe opliepen, vonden we allebei de gilfase van onze jongste twee meisjes. Ik had hier totaal geen ervaring mee; June huilde wel als ze zich niet begrepen voelde, maar praatte vrij vlot. Daardoor wist ik dus totaal niet hoe heftig het kan zijn wanneer je kindje maar niet stopt met gillen. Vooral als het hele dagen doorgaat en je na verloop van tijd wanhopig raakt. We wisten ons geen raad meer en hadden vrijwel alles geprobeerd. Behalve externe hulp inschakelen. Advies vragen aan het consultatiebureau bleek echter de oplossing.

De verpleegkundige kende het verhaal al uit een eerdere afspraak waarbij we aangaven dat vooral Rose op dat moment veel gilde. Ze reageerde direct op onze mail en belde Ro op. Ten eerste gaf ze aan dat het helemaal niet gek is dat je die wanhoop voelt: het gedrag is gewoon vervelend voor de omgeving. Die erkenning alleen voelde al erg fijn! Vervolgens gaf ze wat tips (negeer het gegil, beloon elke poging tot kletsen met positieve aandacht en als het je te veel zet, plaats dan liever je kindje even in de gang dan dat je zelf met luide stem tekeer gaat). En uiteindelijk sloot ze af met de bemoedigende woorden dat het uiteindelijk goed zou komen wanneer ze zou leren praten.

Was het advies vragen uiteindelijk een goede zet?

Vooraf was ik best bang voor een veroordeling. Terwijl je best weet dat je niet hele dagen op een schrille toon krijst tegen Jan en alleman, voelde ik mezelf toch een slechte moeder. Lag het niet gewoon aan mij? (En ik weet best dat Ro en ik ons ouderschap samen doen, maar dit betrok ik toch meer op mezelf. Uiteindelijk bracht ik het grootste deel van de tijd met Rose door) De erkenning voelde daarom extra prettig. We gingen met de tips aan de slag en het hielp. Mondjesmaat in het begin, maar toen Rose eenmaal praatte, was er geen houden meer aan. Het gillen hield inderdaad gewoon op, zoals ze voorspelde. Wat een opluchting!

Daarbij heb ik me eigenlijk geen moment veroordeeld gevoeld. Ze leefde mee, gaf gedegen advies en dat hielp. Ook wist ik na afloop dat ik een volgende keer niet meer zolang zou wachten. Ik besefte dat het geen schande is als je ergens niet uitkomt. Per slot van rekening komt er geen gebruiksaanwijzing bij je kind: die moet je zelf invullen. En je kan nu eenmaal niet alles goed doen, toch? Het ouderschap blijft één lang leerproces dat misschien nooit helemaal stopt.

Kortom, hulp vragen was een fijne zet. Maar ik ben wel benieuwd: vind jij het ook lastig om advies te vragen? En voel jij je veilig genoeg bij jullie consultatiebureau om iets voor te leggen?

Ook leuk om te lezen

Laat je een reactie achter?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids