Press "Enter" to skip to content

Column | 37 jaar – schoon aan de haak

Het is 19 maart. Zevenendertig jaar geleden zaten mijn ouders nog in volle spanning, hadden ze geen idee wat voor fantastisch mens hen te wachten stond 😉 En nog geen vierentwintig uur later veranderde hun leven voorgoed. Als jong meisje vond ik dat altijd vrij bizar trouwens: dat er ooit een leven was zonder jou en dat mensen toen ook gewoon leefden. Inmiddels kreeg ik diezelfde overpeinzing al eens van mijn eigen dochters te horen: ‘Was jij er al, toen ik nog niet bestond?’ De cirkel is rond, zoals het leven zelf. En meestal ben ik niet zo heel erg meer bezig met het ouder worden en het verleden.

Toch ben ik ieder jaar, aan de spreekwoordelijke vooravond van mijn verjaardag, wel altijd een beetje sentimenteel. Ik overdenk wat was, waarvan ik hoop dat komt en welke levenslessen ik zou willen leren. Dit jaar is het anders. Afgelopen levensjaar was niet bepaald eentje waar je later nog eens met een grijns op terugkijkt, denk ik. En toch leerde ik heel veel waardevols. Overpeinzingen die ik graag met jullie deel. En met mezelf, mocht ik later gedeprimeerd terugdenken aan ‘dat kloterige jaar’ dat 2020 tegen die tijd in mijn gedachten ongetwijfeld is.

Levenslessen van het afgelopen jaar

Het leven is zo slecht nog niet

Echt. Natuurlijk kan je je makkelijk laten verleiden tot doemdenken als je te veel op social media rondhangt en de verkeerde mensen volgt. Of wanneer je de trollende reacties leest onder willekeurige artikelen. Maar kijk eens in de echte wereld! Die is een stuk leuker. Daar kan je échte gesprekken aangaan met mensen, ontdek je dat ieder huisje zijn kruisje heeft (relativeert enorm, kan ik je zeggen) en zo onwijs veel leren van anderen. Dat is mijn grootste les geweest van 2020. De hoeveelheid mensen die voor ons klaarstonden (en nog steeds staan, met een luisterend oor of hun goede gezelschap) is overweldigend. Dat gaat over alle politieke voorkeuren, afkomsten en religies heen. En dat maakt mij echt een dankbaar mens.

What doesn’t kill you, makes you stronger

Hoog tegeltjeswijsheidgehalte, maar het is echt zo. Mijn grootste angst was altijd dat er iets zou gebeuren met één van mijn kinderen. Afgelopen jaar gebeurde dat. En als ik heel eerlijk ben, voelde dat precies zo verschrikkelijk als ik me altijd inbeeldde. Eigenlijk nog erger. Toch probeer ik door te gaan, mijn hoofd omhoog te houden en – omdat ik hoop dat de kinderen daar ook kracht uit kunnen halen – te kijken naar wat wél positief is. We hebben elkaar. Aan het einde van de dag is dat belangrijker dan wat dan ook!

Het is belangrijk om tijd voor jezelf te nemen

Afgelopen jaren werkte ik mezelf tien slagen in de rondte. In de weekends, als de rest van Nederland bij kwam van zijn werkweek, zat ik gemakkelijk van 06.00 uur ‘s ochtends tot 18.00 uur te werken. Alles voor een goedlopende website, om nieuwe zakelijke ideeën uit te werken, te fotograferen en nog honderdtien andere dingen. Met het overlijden van Nova kwam die werklust met piepende remmen tot stilstand. Voor het eerst in misschien wel vijf jaar tijd stond ik mezelf toe om niks te doen. Of om mijn werk weg te leggen en een puzzeltje te maken, ‘nee’ te zeggen wanneer ik de energie niet had en soms zelfs te mijmeren.

Laatst voelde ik voor het eerst weer hoe heerlijk het was om weekend te vieren. Op zondagmiddag zag ik eigenlijk al een beetje op tegen het begin van de gewone week, omdat ik Ro zou missen op zijn werk. Klef hè? Maar jeetje wat had ik dat gemist! Dat is dan ook echt een les die ik mee neem naar mijn volgende levensjaar: soms de boel de boel laten, maar boven alles: beter naar mijn lichaam luisteren als dat om hulp schreeuwt.

Dat je waanzinnig mooi bent, ook als je je niet zo voelt

Onzeker? Nee, dat ben ik niet zo. Maar wel een grote criticaster als het om mijn lijf gaat. Ik zag voorheen de strepen op mijn buik die nooit meer weggaan, het losse vel bij mijn bovenbenen, de grijze waas bij mijn slapen en de fijne lijntjes bij mijn ogen. Afgelopen halfjaar kwam daar een nieuwe visie overheen. Het vrouwenlijf is prachtig, besefte ik. Met haar rondingen, het zachte en met de tekeningen die je kinderen op je achterlaten – als harkpoppetjes op het behang, als je even niet oplet 😉 Naast de zelfverzekerdheid kwam er iets nieuws bij: ik hou van mijn lijf. Het lijf dat er totaal niet uitziet als de plaatjes die je tegenkomt op social media, maar waarvan ik dat ook niet meer verwacht. Ik ben goed zoals ik ben. Zoals iedere vrouw goed is zoals ze is. Een waardevolle les voor mijn 37e!

Ik leerde mezelf waarderen zoals ik ben

Een beetje samenhangend met het vorige punt, leerde ik mezelf afgelopen jaar omarmen. Ook geestelijk. Waar veel leeftijdsgenoten helemaal enthousiast kunnen raken van uren shoppen, eindeloos genieten van een bezoekje aan de kapper of schoonheidsspecialist of ‘het leven’ leven, ben ik anders. Echt anders. Vroeger probeerde ik alsnog krampachtig mee te doen met wat ik dacht dat erbij hoorde, nu is dat voorbij.

Ik ben eigenlijk gewoon een beetje saai. Of althans, wat voor de maatschappij onder die noemer valt. Ik hou van puzzelen, zie mezelf oprecht enthousiast over tien jaar door de polder fietsen met Ro – wie weet zelfs in dezelfde ANWB-jas. Tijdens de eerste lockdown bakte ik mijn eigen brood en stond het eten soms overdag al op, en ik vond het heerlijk. Ik geniet als de kinderen tot hun oren in de modder thuiskomen, ken de meeste vogeltjes van naam (en inmiddels ook van geluid), en ben een introvert met bijbehorende behoeften. En dat is oké. Het gevecht tegen ‘hoe het zou moeten’ is klaar.

Al met al een prima lijstje, dacht ik zo 🙂 Ik ben er blij mee.

Wat vind jij mooi aan ouder worden? Merk je ook dat je door de jaren heen steeds een stapje dichterbij jezelf komt en daarvan geniet?

Schrijf je in voor onze wekelijkse update en mis nooit meer een artikel! Je vindt het formulier rechts (desktop) of onderaan deze pagina (mobiel).
En volg je De Mamagids al op Instagram?

Ook leuk om te lezen

One Comment

  1. Sophie Sophie 20/03/2021

    Mooi geschreven! Ik ben er ook blij mee, met jou, hoe je bent! ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© De Mamagids